Upoważnienie do wykonywania czynności w lokalu

Przepis powyższy zawiera normę o charakterze interpretacyjnym, opartą na domniemaniu ("poczytuje się") wynikającym z określonej swoistej sytuacji, iż osoby czynne w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania klienteli zostały wcześniej upoważnione przez właściciela do dokonywania związanych z tym czynności prawnych, w szczególności za zawierania transakcji, przyjmowania i realizacji zamówień, zapłaty, reklamacji itp. Domniemanie to istnieje tak długo, dopóki istnieją wątpliwości, które zgodnie z przepisem art. 97 kodeksu cywilnego powinny być tłumaczone na korzyść klientów. Z chwilą jednak, gdy tych wątpliwości nie ma, ponieważ klient wiedział albo powinien był wiedzieć, że obsługująca go osoba nie jest upoważniona na przykład do odbioru pieniędzy za towar, to nie istnieje potrzeba ochrony takiego klienta i wówczas omawiany przepis nie ma zastosowania.

Osoba czynna w lokalu przedsiębiorstwa, aby móc wykonywać czynności na jego rzecz, nie musi być zatrudniona na podstawie stosunku pracy, czy innej umowy dotyczącej świadczonej usługi. Termin "usługi" użyty w przepisie art. 97 kodeksu cywilnego należy pojmować w sensie szerokim obejmującym obrót cywilnoprawny. Zasadą jest, że nie można wymagać od klienta orientacji co do podziału czynności i funkcji między osobami czynnymi w lokalu albo o stosunku łączącym je z właścicielem przedsiębiorstwa. W orzecznictwie podkreśla się więc, że przewidziane w art. 97 kodeksu cywilnego domniemanie pełnomocnictwa ma zastosowanie jedynie do osób działających w lokalu przedsiębiorstwa przeznaczonym do obsługiwania publiczności i nie może być rozciągane na inne sytuacje (tak Sąd Apelacyjny w Łodzi w wyroku z dnia 07.09.1993 r., I ACr 415/93, OSA 3/94, s. 25-29). Z samej istoty pełnomocnictwa wynika, że pełnomocnik w celu wywołania bezpośredniego skutku dla mocodawcy swej czynności - dokonanej z osobą trzecią (z którą zawiera umowę) - musi oświadczyć osobie trzeciej, że działa nie we własnym imieniu, lecz w imieniu swego mocodawcy i musi wymienić osobę mocodawcy. W przeciwnym razie należy uznać, że działał on we własnym imieniu, a nie jako pełnomocnik osoby trzeciej. Pełnomocnictwo nie musi być jednak okazywane na piśmie.