Umowa sprzedaży z zastrzeżeniem prawa własności

Odpowiedź:

Jeżeli rzecz zostaje kupującemu wydana, zastrzeżenie własności powinno być stwierdzone pismem. Jest ono skuteczne względem wierzycieli kupującego, jeżeli pismo ma datę pewną. Zatem, gdy sprzedający posiadał umowę zawartą na piśmie z datą pewną o zastrzeżeniu własności, to może skutecznie dochodzić wydania tej rzeczy od osoby, która nabyła rzecz od pierwotnie kupującego. W innym przypadku, gdy brak takiej umowy zawartej na piśmie z datą pewna to jeżeli osoba nie uprawniona do rozporządzania rzeczą (czyli pierwotnie kupujący) ruchomą zbywa rzecz i wydaje ją nabywcy (osobie, która obecnie ma rzecz), nabywca uzyskuje własność z chwilą objęcia rzeczy w posiadanie, chyba że działa w złej wierze. Skarga pauliańska jest dopuszczalna tylko, gdy nabywca działał w złej wierze a zbywca działał ze świadomością pokrzywdzenia wierzyciela przy założeniu, że dłużnik-zbywca był jej właścicielem. Nie może dojść do pokrzywdzenia wierzyciela, gdy zbywca nie był właścicielem rzeczy. Nabywca nabywa prawo własności tej rzeczy. Sprzedający może tylko żądać zwroty rzeczy, gdy nabywca był w złej wierze lub sprzedawca posiada umowę z datą pewną o zastrzeżeniu własności. W innym przypadku może żądać tylko zapłaty pozostałych rat od pierwotnie kupującego.