Wynagrodzene małżonka wspólnika spółki

Przepis art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy  o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczy tylko i wyłącznie niemożności zaliczenia wartości pracy własnej podatnika (wspólnika), jego małżonka i małoletnich dzieci do kosztów uzyskania przychodu, natomiast oczywiście nie neguje możliwości świadczenia takiej pracy wskazując jednakże, że będzie ona wliczana do podstawy opodatkowania.  Art. 23 ust. 1 pkt 10 ma zastosowanie niezależnie od tego, czy małżonek podatnika (wspólnika) jest osobą współpracującą czy pracownikiem. Jeżeli małżonek podatnika (wspólnika) pobiera u niego wynagrodzenie za pracę, to podatnik obowiązany jest spełnić obowiązki płatnika podatku.

Co istotne, przepis art. 23 ust. 1 pkt 10 wyłącza z kosztów uzyskania przychodu wynagrodzenie pobierane przez małżonka jednego ze wspólników spółki cywilnej tylko w stosunku do tego wspólnika, którego małżonek pobiera to wynagrodzenie na podstawie umowy o pracę zawartej z tą spółką. W spółce cywilnej bowiem nie spółka, lecz jej wspólnicy są podatnikami podatku dochodowego od osób fizycznych, a zatem do celów tego podatku wynagrodzenie wypłacone przez podatnika małżonkowi nie stanowi kosztu uzyskania przychodu w myśl art. 23 ust. 1 pkt 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. To samo dotyczy spółki jawnej. Wynagrodzenie to zaś będzie kosztem uzyskania przychodu w stosunku do pozostałych podatników (wspólników spółki), z którymi pracownik spółki (wspólnik lub małżonek wspólnika spółki) nie pozostawał w więzach pokrewieństwa, o których mowa w art. 23 ust. 1 pkt 10 tej ustawy.