Prawa autorskie do programu a podatek u źródła

Znaczna część polskich umów o unikaniu podwójnego opodatkowania nie zalicza wprost wynagrodzenia za prawa autorskie do programów komputerowych do należności licencyjnych. W umowach nie stanowi się wprost o wynagrodzeniu za prawa autorskie (licencje) do programów komputerowych jako o należnościach licencyjnych. Dotyczy to także Umowy między Rzecząpospolitą Polską a Republiką Federalną Niemiec w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i od majątku, podpisanej w Berlinie dnia 14 maja 2003 r. Umowa definiując „należności licencyjne” wskazuje, że są to „wszelkiego rodzaju należności płacone za użytkowanie lub prawo do użytkowania wszelkich praw autorskich do dzieła literackiego, artystycznego lub naukowego, włącznie z filmami dla kin, wszelkiego patentu, znaku towarowego, wzoru lub modelu, planu, tajemnicy technologii lub procesu produkcyjnego lub za użytkowanie lub prawo do użytkowania urządzenia przemysłowego, handlowego lub naukowego lub za informacje dotyczące doświadczenia w dziedzinie przemysłowej, handlowej lub naukowej. Postanowienie to stosuje się odpowiednio do wszelkiego rodzaju wypłat za użytkowanie lub prawo do użytkowania nazwy, zdjęcia lub innych podobnych praw osobistych oraz do wypłat otrzymywanych jako wynagrodzenie za nagranie przez radio lub telewizję występów sportowców lub artystów.” (art. 12 ust. 3 umowy). Nie wskazuje się zatem w umowie na płatności za prawa autorskie do programów komputerowych jako należności licencyjne.

Konsekwencją uznania, że powyższe płatności nie mają charakteru należności licencyjnych, jest uznanie ich za przychody z działalności gospodarczej.