Udokumentowanie sprzedaży niefakturowanej

Odpowiedź:

W przypadku jeśli podatnik nie wystawia faktur VAT (ponieważ dokonuje sprzedaży osobom fizycznym, które nie żądają wystawienia faktur), a także nie ewidencjonuje sprzedaży w kasie rejestrującej (fiskalnej), podatnik nie będzie posiadał dokumentu potwierdzającego sprzedaż. Nie oznacza to jednak, iż taka sprzedaż nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym czy VAT. Podatnik – mimo braku dokumentu sprzedaży – jest zobowiązany ująć sprzedaż w księgach i w ewidencji sprzedaży VAT.

Przykładowo § 12 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów stanowi, iż zapisy w księdze dokonywane są w języku polskim i w walucie polskiej w sposób staranny, czytelny i trwały, na podstawie prawidłowych i rzetelnych dowodów. 3. Podstawą zapisów w księdze są dowody księgowe, którymi są: 

1. faktury VAT, w szczególności faktury VAT marża, faktury VAT RR, faktury VAT MP, dokumenty celne, rachunki oraz faktury korygujące i noty korygujące, zwane dalej „fakturami", odpowiadające warunkom określonym w odrębnych przepisach, lub 

2. inne dowody, wymienione w § 13 i 14, stwierdzające fakt dokonania operacji gospodarczej zgodnie z jej rzeczywistym przebiegiem i zawierające co najmniej: 

a) wiarygodne określenie wystawcy lub wskazanie stron (nazwę i adresy) uczestniczących w operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, 

b) datę wystawienia dowodu oraz datę lub okres dokonania operacji gospodarczej, której dowód dotyczy, z tym że jeżeli data dokonania operacji gospodarczej odpowiada dacie wystawienia dowodu, wystarcza podanie jednej daty, 

c) przedmiot operacji gospodarczej i jego wartość oraz ilościowe określenie, jeżeli przedmiot operacji jest wymierny w jednostkach naturalnych, 

d) podpisy osób uprawnionych do prawidłowego udokumentowania operacji gospodarczych 

- oznaczone numerem lub w inny sposób umożliwiający powiązanie dowodu z zapisami księgowymi dokonanymi na jego podstawie. 

Zgodnie zaś z § 13 tego rozporządzenia, za dowody księgowe uważa się również:

1. dzienne zestawienia dowodów (faktur dotyczących sprzedaży) sporządzone do zaksięgowania ich zbiorczym zapisem; 

2. noty księgowe, sporządzone w celu skorygowania zapisu dotyczącego operacji gospodarczej, wynikającej z dowodu obcego lub własnego, otrzymane od kontrahenta podatnika lub przekazane kontrahentowi; 

3. dowody przesunięć; 

4. dowody opłat pocztowych i bankowych; 

5. inne dowody opłat, w tym dokonywanych na podstawie książeczek opłat, oraz dokumenty zawierające dane, o których mowa w § 12 ust. 3 pkt 2.