Eksmisja do pomieszczenia tymczasowego

Odpowiedź:

Jeżeli strony zawierają umowę, na podstawie, której lokator zajmuje lokal nieodpłatnie, to jest to umowa użyczenia, a nie najmu.

Jeżeli osoba, wobec której sąd wydał wyrok eksmisyjny, nadal mieszka w lokalu, może się w nim zameldować. Zameldowanie jest, bowiem tylko administracyjnym potwierdzeniem faktu przebywania w danym lokalu. Jednakże przy zameldowaniu na pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące należy przedstawić potwierdzenie pobytu w lokalu osoby zgłaszającej pobyt stały lub czasowy trwający ponad 2 miesiące, dokonane przez właściciela lub inny podmiot dysponujący tytułem prawnym do lokalu, oraz, do wglądu, dokument potwierdzający tytuł prawny do lokalu tego podmiotu. Dokumentem potwierdzającym tytuł prawny do lokalu może być umowa cywilno-prawna, wypis z księgi wieczystej, decyzja administracyjna, orzeczenie sądu lub inny dokument poświadczający tytuł prawny do lokalu. W związku z eksmisją pojawiają się trzy rodzaje lokali - socjalny, zamienny i tymczasowy (z tym wyjątkiem, że jest to pomieszczenie, nie musi być lokal). Lokal zastępczy wskazuje gmina i z nią eksmitowany zawiera umowę najmu. Przepisy nie wymagają tu formy aktu notarialnego.

Jeśli natomiast w wyroku eksmisyjnym sąd postanowił, że byłemu najemcy nie przysługuje prawo, ani do lokalu socjalnego, ani zamiennego, to eksmisja odbywa się do pomieszczenia tymczasowego. Pomieszczenie to może wskazać także wierzyciel. Tymczasowe pomieszczenie powinno nadawać się do zamieszkania; zapewniać co najmniej 5 m2 powierzchni mieszkalnej na jedną osobę; znajdować się w tej samej miejscowości lub pobliskiej, jeżeli zamieszkanie w tej miejscowości nie pogorszy nadmiernie warunków życia osób przekwaterowywanych. Nazwa „tymczasowe” bierze się stąd, że najczęściej takie pomieszczenie nie będzie nadawało się do dłuższego zamieszkiwania.