Nieważność decyzji o warunkach zabudowy

Odpowiedź:

Zgodnie z art. 156 kodeksu postępowania cywilnego organ administracji publicznej stwierdza nieważność między innymi decyzji, która  wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości. Nie stwierdza się jednak nieważności decyzji z tej przyczyny, jeżeli od dnia jej doręczenia lub ogłoszenia upłynęło dziesięć lat, a także gdy decyzja wywołała nieodwracalne skutki prawne. Właściwy do stwierdzenia nieważności decyzji jest organ wyższego stopnia (gdy decyzja wydana została przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze - ten organ). 

Kwestia możliwości stwierdzenia nieważności części decyzji nie jest wprost ujęta w przepisach, była jednak przedmiotem rozważań orzecznictwa. Zgodnie z orzeczeniem NSA z dnia 21 stycznia 1988 r., IV SA 859/87, brak w kpa przepisu wyraźnie dopuszczającego stwierdzenie nieważności decyzji tylko w części dotkniętej wadą określoną w art. 156 § 1 kpa nie oznacza wyłączenia przez kodeks takiej możliwości. Stwierdzenie nieważności decyzji tylko w części dotkniętej kwalifikowaną wadliwością jest zgodne z ogólnymi zasadami kpa i powinno być zasadą działania organów nadzoru.  

Pogląd ten został zaaprobowany również przez doktrynę (T. Woś, Glosa do wyroku NSA z 21 stycznia 1988 r., OSP 1991/4 str. 180). Część decyzji nie związana z przesłanką będącą podstawą stwierdzenia nieważności może pozostać ważna, lecz tylko pod warunkiem, że może samodzielnie funkcjonować w obrocie prawnym i może być wykonywana. Nie można stwierdzić nieważności części decyzji, zakładając, że wojewoda pozytywnie rozpatrzy wniosek co do terenu należącego do jego kompetencji. Na przykład, jeśli decyzja o warunkach zabudowy obejmuje budynek, przy którym zgodnie z przepisami musi być parking usytuowany na terenie zamkniętym, to należałoby naszym zdaniem stwierdzić nieważność całej decyzji.