Sprostowania prasowe

Zupełnie czym innym są przeprosiny podmiotu, który dopuścił się naruszenia dóbr osobistych innej osoby, za to naruszenie - w tym wypadku jest to własne oświadczenie naruszyciela (tu konkretnego radnego), w którym przyznaje on, iż dokonał bezprawnego naruszenia dobra osobistego (podał nieprawdę, wystosował krzywdzącą opinię itp.). Zakładam, że o tą formę ochrony dóbr osobistych chodzi w pytaniu.

Jako że podmioty posądzone o naruszenie dóbr osobistych nie jest z reguły skłonne dokonać  wskazanych wyżej czynności, stąd w art. 23 i 24 kodeksu cywilnego przewidziane zostały środki, które mają na celu ochronę dóbr osobistych (w tym wypadku chodzić będzie o cześć). Zgodnie z tymi przepisami jeśli doszło do naruszenia dobra osobistego (czci) i miało ono charakter bezprawny, to pokrzywdzony może domagać się usunięcia skutków takiego naruszenia (np.: w formie publikacji przeprosin w prasie, także publicznego odwołania zarzutów na forum rady gminy). Powód w takim procesie (czyli pokrzywdzony) musi wykazać, iż doszło do naruszenia jego dóbr osobistych (co interpretuje się obiektywnie, tzn. z punktu widzenia osoby trzeciej, niezaangażowanej w spór między powodem, a pozwanym), pozwany musi zaś wykazać, iż naruszenie nie było bezprawne (tzw. domniemanie bezprawności). Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem Sądu Najwyższego jeśli tylko doszło do rozpowszechnienia naruszającej dobra osobiste (np.: zarzucającej kradzież), a nieprawdziwej informacji dotyczącej innej osoby, to mamy do czynienia z bezprawnym naruszeniem dóbr osobistych, chyba że pozwany wykaże, iż jego działanie nie miało takiego charakteru (za przykład takiej okoliczności podaje się w orzecznictwie "działanie w ramach uzasadnionego społecznie interesu", interpretacja tego pojęcia zależy od konkretnej sprawy).

Podkreślić należy, iż przy ocenie powyższej sytuacji bazujemy wyłącznie na przedstawionym w pytaniu stanie faktycznym. Te okoliczności (w szczególności nieprawdziwość rozpowszechnianych informacji) muszą zostać wykazane przed sądem.