Kwalifikacja pojęcia niezdefiniowanego w ustawie

Można wskazać ogólnie, że w sytuacji gdy prawodawca nie definiuje danego pojęcia, organ rozstrzygający daną sprawę powinien dokonać oceny, czy dane pojecie dotyczy danego stanu faktycznego (danego przedmiotu). Dokonując oceny może korzystać z definicji zawartej w języku słownika polskiego jak również korzystać np. z wykładni celowościowej (a więc wskazując, że w świetle celu danego uregulowania, dane pojęcie należy rozumieć w określony sposób), jak również podpierać się poglądami przedstawicieli doktryny danej dziedziny prawa, a także poglądami wyrażanymi przez sądy w podobnych sprawach. Jeżeli taka kwalifikacja została dokonana zdaniem jednej ze stron błędnie - może ona ją podważać, wskazując, że dany stan faktyczny (dany przedmiot) nie podlega pojęciu zawartemu w ustawie. Ta strona, w której interesie leży podważenie decyzji  zawierającej daną kwalifikacje przedmiotu, będzie musiała ponieść koszty i starania, by taką kwalifikacje podważyć (natomiast druga strona, w której interesie leży, by daną kwalifikacje utrzymać, będzie starała się, bronić kwalifikacji dokonanej przez organ). W takiej sytuacji ponownej weryfikacji dokonuje organ wyższego rzędu, przy czym w postępowaniu administracyjnym organ wyższego rzędu powinien jeszcze raz rozpatrzeć merytorycznie sprawę (a więc dokonuje kwalifikacji ponownie, może się przy tym kierować zarzutami wskazami w odwołaniu, lecz nie jest nimi związany). Postępowanie administracyjne jest dwustopniowe, więc podważenie decyzji wydanej przez organ wyższego rzędu może nastąpić w postępowaniu sądowoadministracyjnym, które jest również dwustopniowe. W przypadku potwierdzenia, że  rozumowanie organu jest prawidłowe (a więc, że zastosowana została prawidłowa wykładnia danego pojęcia) przez dwa szczeble sądu, droga do zaskarżenia decyzji, a tym samym do podważania kwalifikacji co do zasady się zamyka.