Przyczynienie się poszkodowanego

Pytanie: Pan X wycofując z parkingu uderzył w samochód pana Y zaparkowany częściowo na jezdni, częściowo na poboczu w miejscu niedozwolonym (podwójna ciągła linia). Jaka jest odpowiedzialność pana X w stosunku do pana Y? Czy pan X może domagać się odszkodowania od pana Y na naprawę swojego samochodu? Czy pan Y pozostawiając samochód w miejscu niedozwolonym ma prawo do jakiegokolwiek odszkodowania?

Odpowiedź:

W przedstawionym stanie faktycznym można rozważyć zastosowanie art. 362 kodeksu cywilnego wedle którego jeśli poszkodowany przyczynił się do powstania lub powiększenia szkody, obowiązek jej naprawienia ulega odpowiednio zmniejszeniu stosowanie do okoliczności, a zwłaszcza do stopnia winy obu stron. Podstawową przesłanką do zastosowania instytucji przyczynienia sie poszkodowanego jest więc stwierdzenie, że wyrządzona została szkoda (w obecnej sytuacji mamy niewątpliwie do czynienia ze szkodą na mieniu). W drugiej kolejności należy stwierdzić czy postawienie samochodu w miejscu w którym zatrzymywanie i postój były niedozwolone, stanowi przyczynienie sie do powstania szkody. O przyczynieniu się poszkodowanego można mówić jedynie w sytuacji, gdy jego określone zachowanie pozostaje w normalnym związku przyczynowym ze szkodą (tak też SN w orzeczeniu z dnia 7 grudnia 1964 r., I CR 218/64, OSNCP 1965, nr 9, poz. 153 oraz OSPiKA 1965, nr 10, poz. 210). Można pokusić się o stwierdzenie, iż uszkodzenie samochodu może być normalnym następstwem pozostawienia samochodu w miejscu gdzie nie było to dozwolone, co może skutkować odpowiednim zmniejszeniem odszkodowania należnego poszkodowanemu. Dla miarkowania tego odszkodowania istotny jest przede wszystkim stopnień przyczynienia się poszkodowanego do powstania szkody oraz wina obu stron.