Obietnica pomocy

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że oświadczenie woli należy tak tłumaczyć, jak tego wymagają ze względu na okoliczności, w których złożone zostało, zasady współżycia społecznego oraz ustalone zwyczaje. Tak więc, w zależności od okoliczności sprawy, taką deklarację można traktować np. jako chęć dokonania darowizny, bądź też np. jako umowę o zwolnienie dłużnika od obowiązku świadczenia, badź też, w zależności od  bardziej szczegółowych okoliczności sprawy w inny sposób. W przypadku darowizny, oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Darowiznę uważa się jednak za dokonaną, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione. Tak więc, jeżeli osoba A ostatecznie nie dokonała spłaty długu do darowizny nie doszło, a osoba B nie może domagać się wykonania darowizny.
Natomiast jeżeli mamy do czynienia ze zobowiązaniem się osoby A do zwolnienia z długu osoby B, to zgodnie z art. 392 kc, jeżeli osoba trzecia zobowiązała się przez umowę z dłużnikiem zwolnić go od obowiązku świadczenia, jest ona odpowiedzialna względem dłużnika za to, że wierzyciel nie będzie od niego żądał spełnienia świadczenia. W takiej sytuacji osoba B może żądać odszkodowania od osoby A za to, że kredytodawca zażądał spłaty kredytu. W takim przypadku mamy do czynienia z umową, która może być rozwiązana co do zasady za zgodą obu stron (chyba, że strony umowy inaczej uzgodniły).