Podział nakładów w postępowaniu spadkowym

Odpowiedź:

Wszelkie przedmioty majątkowe jakie zostaną nabyte w trakcie trwania małżeństwa z własnego majątku jednego z małżonków, stanowią majątek osobisty tego małżonka, co wiąże się z tym, iż może swobodnie tymi przedmiotami rozporządzać i nie wchodzą one w skład majątku wspólnego. Z chwilą śmierci tego małżonka, jeśli w danym przypadku dochodzi do dziedziczenia ustawowego, cały pozostały po małżonku majątek (w tym i osobisty) wchodzi w skład masy spadkowej i podlega dziedziczeniu na zasadach ogólnych. Jeśli więc małżonek umrze, ustanie wspólność majątkowa małżeńska i udziały w majątku wspólnym jak i osobisty majątek małżonka podlegać będą dziedziczeniu. Jeśli chodzi o konkretne przedmioty majątku spadkowego (przykładowo samochód), będzie on podlegał dziedziczeniu zarówno przez żonę jak i dzieci małżonka. Każdy ze spadkobierców nabędzie udział we własności samochodu. W postępowaniu sądowym o dział spadku pozostałego po zmarłym, sąd będzie rozstrzygał także inne rzeczy. I tak, jak wskazuje przepis art. 686 kpc w postępowaniu działowym sąd rozstrzyga także o istnieniu zapisów, których przedmiotem są rzeczy lub prawa należące do spadku, jak również o wzajemnych roszczeniach pomiędzy współspadkobiercami z tytułu posiadania poszczególnych przedmiotów spadkowych, pobranych pożytków i innych przychodów, poczynionych na spadek nakładów i spłaconych długów spadkowych.

Sąd weźmie pod uwagę także nakłady jakie zostały poczynione przez Panią na majątek spadkowy (samochód).

Z drugiej strony, sąd będzie także brał pod uwagę nakłady jakie poczynił małżonek z majątku osobistego na Pani osobisty majątek. Podstawą tej czynności jest przepis art. 1039 kc, wskazujący, iż spadkobiercy dokonując działu spadku zobowiązani są do zaliczania na schedę spadkową otrzymanych od spadkodawcy darowizn (a za takie można uznać środki przeznaczone na remont mieszkania drugiego z małżonków), chyba że z oświadczenia spadkodawcy wynika, iż darowizna została dokonana z wyłączeniem od obowiązku zaliczenia. Regulacja ta nie dotyczy drobnych darowizn zwyczajowo przyjętych w danych stosunkach.