Naruszenie praw i wolności decyzją ZUS - opinia prawna

STRESZCZENIE: W okresie od 1 listopada 2000 roku do 30 września 2003 r. Pan Y pobierał emeryturę i pracował bez rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, u którego był wcześniej zatrudniony. Decyzją na podstawie art. 138 ustawy o emeryturach i rentach ZUS uznał wypłacaną w tym okresie emeryturę za świadczenia nienależne i zażądał jej zwrotu. Pan Y odwołał się od tej decyzji, podnosząc, że nie został właściwie pouczony o obowiązku poinformowania ZUS-u o ustaniu prawa do emerytury. Sąd I instancji w wyroku stwierdził, że Pan Y został prawidłowo pouczony dopiero w decyzji z maja 2005 r. i organ rentowy nie może dochodzić świadczeń wypłaconych przed tym terminem. Obie strony złożyły apelację. Sąd apelacyjny założył, że od początku świadomie pobierałem nienależne świadczenia oraz, że organ rentowy nie mógł wiedzieć o wygaśnięciu prawa do świadczenia. Wyrok sądu apelacyjnego z listopada 2005 r. stwierdza całkowitą słuszność decyzji ZUS. W postanowieniu z maja 2006 r. Sąd Najwyższy odrzucił moją skargę kasacyjną, odmawiając przyjęcia jej do rozpoznania. Pan Y uważa wyrok w swojej sprawie za niesłuszny, ponieważ emeryturę pobierał działając w zaufaniu do organu rentowego posiadającego aparat kontroli wydawanych świadczeń oraz nie został pouczony o obowiązku zgłoszenia pozostawania w zatrudnieniu. Czy wyrok Sadu Najwyższego można podważyć jako niesłuszny? Czy Pan Y ma jakąś drogę do dochodzenia swoich praw? Czy może uniknąć zwrotu wypłaconej przez ZUS emerytury? Zapraszamy do lektury.

FRAGMENT OPINII: Stan faktyczny W okresie od 1 listopada 2000 roku do 30 września 2003 r. pobierałem emeryturę i pracowałem bez rozwiązania stosunku pracy z pracodawcą, u którego byłem wcześniej zatrudniony. (...)