Kampania społeczno-edukacyjna „Życie za Życie”

Akcja ma na celu uświadomienie społeczeństwu - poprzez konkretne inicjatywy naukowe, edukacyjne i filmowe - prawdy o warunkach okupacji niemieckiej, o Polakach ratujących Żydów oraz Polaków pochodzenia żydowskiego.

Szacuje się, że co najmniej kilkaset tysięcy Polaków, tak dorosłych, jak i dzieci, w różnorodny sposób udzielało pomocy Żydom. Polacy pomagali indywidualnie i w ramach aktywności konspiracyjnej, w strukturach Polskiego Państwa Podziemnego, w tym w ramach Rady Pomocy Żydom „Żegota" - organizacji finansowanej głównie przez rząd RP w Londynie.

W czasie II wojny światowej zginęło z rąk niemieckich ponad 3 miliony Żydów. Żeby uratować jednego Żyda bardzo często zaangażowanych było w pomoc niekiedy nawet do 20 Polaków. Pomagali niezależnie od swych przekonań i poglądów politycznych, głównie z racji przywiązania do wartości wyniesionych z rodziny i chrześcijańskiego wychowania.

Rodziny Kowalskich z Ciepielowa, Ulmów z Markowej, Baranków z Siedliska i wiele innych to ci, którzy zginęli za okazany gest miłosierdzia chrześcijańskiego, to bohaterowie Polski Walczącej, z których powinniśmy i mamy prawo być dumni. To im należy stawiać pomniki, nadawać odznaczenia, ich imiona i nazwiska winny zdobić polskie place i skwery: Irena Sendlerowa, s. Matylda Getter, Zofia Kossak-Szczucka - to postulowane patronki naszych ulic.

Chcielibyśmy, by Polacy poznali swych bohaterów i oddali im, aktywnie uczestnicząc w przygotowywanych bądź propagowanych przez nas przedsięwzięciach, należną cześć.

Projekt „Życie za Życie" realizowany jest przez Instytut Pamięci Narodowej oraz Narodowe Centrum Kultury.

„Życie za Życie” - dodatek do dziennika „Rzeczpospolita” z 17 września 2008 r.

Źródło: www.ipn.gov.pl