Państwo UE nie może ograniczać prawa do zaliczenia na poczet podatku wyłącznie do dywidend od spółek krajowych

W latach 1995-1997 H.Meilicke, obywatel niemiecki mający miejsce zamieszkania w Niemczech, otrzymywał dywidendy z tytułu posiadanych akcji spółek niderlandzkich i duńskich. W 2000 r. jego spadkobiercy bezskutecznie wnosili do niemieckich organów podatkowych o przyznanie prawa do zaliczenia na poczet podatku w związku z tymi dywidendami. Spadkobiercy H.Meilicke wszczęli więc postępowanie przed sądem, który w drodze wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym zwrócił się do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich z pytaniem, czy przepisy wspólnotowe dotyczące swobodnego przepływu kapitału dopuszczają taki system podatkowy, jak obowiązujący wtedy w Niemczech.

Trybunał (wielka izba) orzekł, co następuje:

Artykuły 56 TWE i 58 TWE muszą być interpretowane w taki sposób, że stoją one na przeszkodzie stosowaniu przepisów podatkowych, na mocy których w przypadku wypłaty dywidend przez spółkę kapitałową, podatnikowi podlegającemu nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w państwie członkowskim przysługuje prawo do zaliczenia na poczet podatku kwoty obliczonej stosownie do stawki opodatkowania wypłacanych zysków podatkiem dochodowym od osób prawnych, w przypadku gdy spółka dokonująca wypłat ma siedzibę w tym samym państwie członkowskim, lecz nie, w przypadku gdy spółka ta ma siedzibę w innym państwie członkowskim.

Trybunał orzekł więc, iż niemieckie przepisy podatkowe ograniczają swobodny przepływ kapitału. W tym zakresie odwołał się on do swojego orzecznictwa, w którym wyjaśnił wymogi wynikające z zasady swobodnego przepływu kapitału w dziedzinie dywidend otrzymywanych przez rezydentów od spółek niebędących rezydentami. Przypomniał, iż: