Prawo wychowanków ośrodków wychowawczych do pomocy na kontynuowanie nauki

Trybunał Konstytucyjny rozpoznał pytanie prawne Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dotyczące pomocy pieniężnej na kontynuowanie nauki przez wychowanków specjalnych ośrodków wychowawczych.

Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej odmówił Andrzejowi K. przyznania pomocy na kontynuowanie nauki, ponieważ wnioskodawca jest wychowankiem specjalnego ośrodka wychowawczego. Zgodnie z obowiązującą regulacją ustawową, pomoc taka przysługuje m.in. osobom, które osiągnęły pełnoletniość w rodzinie zastępczej, w niektórych typach placówek opiekuńczo-wychowawczych, schroniskach dla nieletnich. Nie obejmuje natomiast opuszczających specjalne ośrodki wychowawcze. Andrzej K. odwołał się od decyzji dyrektora ośrodka pomocy informując, że jest osobą usamodzielnioną i uczy się w Centrum Kształcenia Ogólnego i Zawodowego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję dyrektora ośrodka pomocy. Andrzej K. nie zgodził się ze stanowiskami organów administracji i wystąpił na drogę sądowo-administracyjną. Zdaniem sądu pytającego kwestionowany przepis wylicza sytuacje, w których osoba pozbawiona opieki naturalnych rodziców, kontynuująca naukę po uzyskaniu pełnoletniości otrzymuje pomoc społeczną. Wśród wymienionych w przepisach placówek pominięto jedną: specjalny ośrodek wychowawczy. Stwarza to niesłuszne ograniczenie w kręgu osób uprawnionych do pomocy pieniężnej. Pominięci w ustawie mają identyczną cechę istotną jak osoby otrzymujące świadczenie pieniężne. Jest to zróżnicowanie według nie dającego się uzasadnić kryterium. W związku z tym WSA w Gliwicach miał wątpliwości, czy rzeczywiście istniały uzasadnione przyczyny pozwalające na nierówne traktowanie pełnoletnich wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych i specjalnych ośrodków wychowawczych i czy przyczyny te można uznać za zgodne z Konstytucją.