Pozew i pozew wzajemny

Odpowiedź:

Zgodnie z art. 204 kpc, powództwo wzajemne jest dopuszczalne, jeżeli:

• roszczenie wzajemne jest w związku z roszczeniem powoda
• lub nadaje się do potrącenia.

Powództwo wzajemne można wytoczyć bądź w odpowiedzi na pozew, bądź oddzielnie, nie później jednak niż na pierwszej rozprawie, albo w sprzeciwie od wyroku zaocznego. Pozew wzajemny wnosi się do sądu pozwu głównego. Jeżeli jednak pozew wzajemny podlega rozpoznaniu przez sąd okręgowy, a sprawa wszczęta była w sądzie rejonowym, sąd ten przekazuje całą sprawę sądowi właściwemu do rozpoznania powództwa wzajemnego. Przepisy dotyczące pozwu stosuje się odpowiednio do pozwu wzajemnego.

Pozew wzajemny różni się zatem warunkami i terminem, w jakim może być wniesiony, a także tym, że w niektórych sprawach nie jest on dopuszczalny. Pozew wzajemny służy obronie pozwanego (gdyż może on w ten sposób podnosić i dążyć do zasądzenia swoich roszczeń) i z racji tego, że jest jest on powiązany z powództwem głównym lub roszczenia nadają się do potrącenia, jest on razem z nim rozpatrywany. Takie uregulowanie wprowadza pewne ułatwienia, przede wszystkim dla pozwanego, nie musi on oddzielnie wytaczać sprawy, nie muszą być "dublowane" rozprawy. Jeżeli pozew wzajemny zostanie złożony w sytuacji, gdy jest niedopuszczalny, sprawa zostanie przekazana do oddzielnego postępowania.

Natomiast zarzut potrącenia, to możliwość wskazania, bez wytaczania powództwa wzajemnego, że roszczenie powoda zgłaszane w pozwie w stosunku do pozwanego uległo potrąceniu z roszczeniem pozwanego w stosunku do powoda. Kwestie potrącenia zostały opisane w artykule: Potrącenie wierzytelności