Definicja trwałego rozkładu pożycia małżeńskiego

Odpowiedź:

Ogólnie przyjmuje się, iż rozkład jest zupełny, jeśli wszelkie więzy duchowe, fizyczne i gospodarcze między małżonkami uległy zerwaniu np. mąż od dłuższego już czasu mieszka ze swoją kochanką i nie zamierza wrócić do swojej żony. Jednak również w przypadku wspólnego zamieszkiwania małżonków, (czyli istnienia więzi gospodarczych) sąd może orzec rozwód, gdy wspólne zamieszkanie jest wynikiem sytuacji ekonomicznej małżonków (np. żadne z nich nie ma możliwości zamieszkania gdzie indziej), a spełnione są pozostałe przesłanki uzyskania rozwodu. Natomiast w przypadku badania trwałości rozkładu sąd bierze pod uwagę upływ czasu, jaki upłynął od momentu, kiedy pojawiły się problemy małżeńskie oraz stałość decyzji małżonków w kwestii rozwodu. Może się bowiem zdarzyć, że trwałość rozkładu jest tylko pozorna np. żona zdradziła męża, przez jakiś mieszkali osobno, ale po pewnym czasie oboje doszli do wniosku, że nie mogą bez siebie żyć. Jednak pomimo zupełnego i trwałego rozkładu pożycia sąd nie orzeknie rozwodu, jeżeli: - wskutek rozwodu miałoby ucierpieć dobro małoletnich dzieci małżonków, np. rozwód mógłby spowodować pogorszenie warunków materialnych w jakich - wychowywane są dzieci lub mógłby spowodować niekorzystne zmiany w psychice dzieci, - rozwodu żąda małżonek wyłącznie winny rozkładu pożycia, a drugi małżonek nie wyraził zgody na rozwód, a jego odmowa nie jest sprzeczna z zasadami współżycia społecznego, - orzeczenie rozwodu byłoby sprzeczne z zasadami współżycia społecznego, np. w sytuacji, gdy jeden z małżonków jest ciężko chory i nie ma kto się nim zaopiekować. Oświadczenia od małżonka można żądać zawsze, ale niestety w opisywanym przypadku będzie ono nieskuteczne, bowiem poprzez oświadczenie nie można skutecznie wyłączyć praw bezwzględnie przyznanych ustawą.