Niezdolność i nieobecność w pracy jako przyczyna rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia

• pracownik stawił się do pracy w związku z ustaniem przyczyny nieobecności;

• nieobecność pracownika w pracy jest spowodowana sprawowaniem opieki nad dzieckiem

- w okresie pobierania z tego tytułu zasiłku opiekuńczego, a w przypadku odosobnienia pracownika ze względu na chorobę zakaźną - w okresie pobierania z tego tytułu wynagrodzenia (za pierwsze 33 dni choroby) i zasiłku (chorobowego 182 dni łącznie z 33 dniami oraz świadczenia rehabilitacyjnego przez pierwsze 3 miesiące). Zasiłek opiekuńczy przysługuje przez okres zwolnienia od wykonywania pracy z powodu konieczności osobistego sprawowania opieki, nie dłużej jednak niż przez okres 60 dni w roku kalendarzowym, jeżeli opieka sprawowana jest nad dziećmi oraz 14 dni w roku kalendarzowym, jeżeli opieka sprawowana jest nad innymi członkami rodziny. Nieobecność w pracy jest usprawiedliwiona, jeśli nastąpiła z przyczyn, które uniemożliwiły pracownikowi stawienie się do pracy. Jako przykład takiego zdarzenia podaje się dość często odbywanie kary pozbawienia wolności.

Obowiązkiem pracodawcy w razie rozwiązania stosunku pracy z powyższej przyczyny jest podanie przyczyny lub przyczyn decyzji o rozwiązaniu bez wypowiedzenia umowy z powodu usprawiedliwionej nieobecności pracownika przekraczającej miesiąc. Obowiązek ten wynika wprost z art. 30 § 4 K.p., który nakazuje pracodawcy podanie w oświadczeniu o każdym rozwiązaniu umowy bez wypowiedzenia - przyczyny podjętej decyzji. Konieczne jest sprecyzowanie przez pracodawcę przyczyny rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia.

Co się dzieje w razietymczasowego aresztowania pracownika?

Pracownikowi, który jest nieobecny w pracy z powodu tymczasowego aresztowania, umowa o pracę wygasa po upływie 3 miesięcy od dnia nieobecności w pracy - z mocy samego prawa - bez podejmowania decyzji o rozwiązaniu umowy o pracę bez wypowiedzenia.