e-prawnik.pl Porady prawne

Sektor Transportu a pomoc de minimis

Pytanie:

Jestem małym podatnikiem w rozumieniu art. 5a pkt 20 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT). Moim podstawowym przedmiotem działalności gospodarczej, który faktycznie wykonuję, jest produkcja betonowych materiałów budowlanych i produkcja masy betonowej. W cenie sprzedaży wytwarzanych przeze mnie wyrobów betonowych jest zawsze wkalkulowany ponoszony przeze mnie średni koszt ich dowozu do klienta. Innymi słowy, nie świadczę odpłatnych usług transportowych, a dowóz towarów do klienta jest wkalkulowany w cenę sprzedawanego produktu. Tak więc w rozumieniu art. 4 pkt 4 ustawy o transporcie drogowym, wykonuję wyłącznie tzw. niezarobkowy przewóz drogowy. Na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej użytkuję samochód ciężarowy z zamontowanym na nim zestawem dźwigowym (żurawiem) służącym do załadunku towarów na ten samochód i ich rozładunku. Jeżeli klient, do którego nieodpłatnie dostarczam swoje wyroby, życzy sobie, abym równocześnie rozładował je na jego placu magazynowym, wówczas usługę rozładunku wyrobów z samochodu, wykonaną zamontowanym na samochodzie dźwigiem, wykonuję odpłatnie. Obowiązujący od dnia 01.01.2007 art. 22k ust. 7 ustawy o PIT, której podlegam, umożliwia małym podatnikom dokonywanie jednorazowo odpisów amortyzacyjnych od wartości początkowej środków trwałych zaliczonych do grupy 3-8 Klasyfikacji, z wyłączeniem samochodów osobowych, w roku podatkowym, w którym środki te zostały wprowadzone do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym równowartości kwoty 50.000 euro łącznej wartości tych odpisów amortyzacyjnych. Jednocześnie, zgodnie z art. 22k ust. 10 - pomoc, o której mowa w ust. 7, stanowi pomoc de minimis udzielaną w zakresie i na zasadach określonych w bezpośrednio obowiązujących aktach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy w ramach zasady de minimis. Tym obowiązującym aktem prawa wspólnotowego jest rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis. Zgodnie z art. 2 ust. 2 zdanie drugie tego rozporządzenia: całkowita wartość pomocy de minimis przyznanej jednemu podmiotowi gospodarczemu działającemu w sektorze transportu drogowego przez dowolny okres trzech lat budżetowych nie może przekroczyć 100 000 Euro. Ponadto, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt g, rozporządzenia nie stosuje się do: pomocy na nabycie pojazdów przeznaczonych do transportu drogowego przyznawanej podmiotom gospodarczym prowadzącym działalność zarobkową w zakresie drogowego transportu towarowego. Wg mojej wiedzy, żaden przepis prawa wspólnotowego, ani przepis prawa polskiego, nie definiuje pojęcia sektor transportu. Co prawda w PKD wyodrębniono Sekcję I - Transport, Gospodarka magazynowa i łączność, ale nie ma podstaw do utożsamiania jej z Sektorem Transportu o którym mowa w rozporządzeniu Komisji WE. Jednak w sekcji tej znajduje się podklasa 63.11.C Przeładunek towarów w pozostałych punktach przeładunkowych, która obejmuje załadunek, rozładunek i przeładunek towarów oraz bagażu pasażerów w pozostałych punktach przeładunkowych. Nie wiadomo więc, które firmy należy zaliczyć do sektora transportu w rozumieniu rozporządzenia Komisji, a w szczególności nie wiadomo czy do sektora transportu należy zaliczyć także i takie firmy jak moja, które nie wykonują odpłatnych usług transportowych, ale wykonują opisane wyżej czynności odpłatnego rozładunku towarów z własnego środka transportu. Czy do Sektora Transportu w rozumieniu rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis należy zaliczyć także i takie firmy, które nie wykonują odpłatnych usług transportowych, ale wykonują odpłatne czynności polegające na rozładunku towarów na placu magazynowym klienta, ze środka transportu którym towary te dostarczyły do klienta?

Masz inne pytanie do prawnika?

Odpowiedź prawnika: Sektor Transportu a pomoc de minimis

29.5.2008

Niestety pojęcie sektora transportu nie jest zdefiniowanie na gruncie rozporządzenia Komisji (WE) nr 1998/2006 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do pomocy de minimis, ale również na gruncie innych aktów trudno szukać jego wyjaśnienia.

Mając powyższe na uwadze, Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów pismem z dnia 12 grudnia 2006 r. dokonał interpretacji pojęcia "sektor transportu" w odniesieniu do udzielania pomocy de minimis. Interpretacja ta została dokonana na gruncie Rozporządzenia Komisji (WE) nr 69/2001 w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu WE w odniesieniu do pomocy w ramach zasady de minimis, ale może być stosowana również na gruncie wyżej wskazanego rozporządzenia.

Jak wskazał UOKiK w powyższym piśmie, w przepisach prawa wspólnotowego dotyczących pomocy publicznej brak jest definicji sektora transportu. W związku z tym jednoznaczne wskazanie rodzaju działalności według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD), które mają być zaliczone go sektora transportu jest bardzo trudne. Jak również wskazano w piśmie UOKiK, odnosząc się do rodzajów działalności wskazanych w Sekcji I Transport. Gospodarka Magazynowa i Łączność wydaje się, iż do sektora transportu nie zalicza się m.in.:

  • 63.11.C - Przeładunek towarów w pozostałych punktach przeładunkowych,
  • 63.12.C - Magazynowanie i przechowywanie towarów w pozostałych składowiskach.

Wskazane wyżej podklasy działalności w ocenie UOKiK nie są zaliczane do sektora transportu w rozumieniu przepisów o pomocy publicznej. Oznacza to, że udzielenie pomocy w zakresie ww. działalności nie jest zabronione.

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ