Przekazanie pieniędzy bez umowy

Pytanie:

Mój stryj (obywatel brytyjski mieszkający i zameldowany w moim mieszkaniu od roku) chce sprzedać dom w Anglii i zostać do śmierci w Polsce. Pieniądze uzyskane ze sprzedaży nieruchomości chce przekazać mnie za (na) dożywotnią opiekę (w tym koszty utrzymania ) i korzystanie z mieszkania (w tym czynsz itp. opłaty). Chce po prostu przelać te pieniądze (ok. 500 000 zł) na moje konto, ponieważ ma pełne do mnie zaufanie i nie uważa za konieczne spisywanie jakiejkolwiek umowy. Trudno mu też zrozumieć, że kogokolwiek może taka operacja obchodzić. To byłoby najprostsze rozwiązanie, ale mam wątpliwości, czy takie rozwiązanie jest legalne i neutralne podatkowo. Czy taki ewentualny przelew jest monitorowany przez urząd skarbowy i czy może być kwestionowany (w sensie podatkowym)? W jaki sposób legalnie przekazać pieniądze na dożywotnie utrzymanie i uniknąć podatku?

Masz inne pytanie do prawnika?

ODPOWIEDŹ PRAWNIKA

Zgodnie z art. 888 § 1 Kodeksu cywilnego, przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku. Oświadczenie darczyńcy powinno być złożone w formie aktu notarialnego. Jednakże umowa darowizny zawarta bez zachowania tej formy staje się ważna, jeżeli przyrzeczone świadczenie zostało spełnione (art. 890 § 1 Kodeksu cywilnego), np. pieniądze będące przedmiotem darowizny zostały przekazane obdarowanemu. Jak stanowi art. 893 Kodeksu cywilnego darczyńca może włożyć na obdarowanego obowiązek oznaczonego działania lub zaniechania, nie czyniąc nikogo wierzycielem (polecenie). Poleceniem może być dożywotnia opieka nad darczyńcą (w tym pokrywanie kosztów utrzymania) i korzystanie przez darczyńcę z mieszkania obdarowanego (w tym czynsz itp. opłaty).

Zatem przekazanie sumy pieniędzy przez stryja będzie darowizną. Darowizny zaś rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej (np. pieniędzy) - zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawy o podatku od spadków i darowizn - podlegają podatkowi od spadków i darowizn.

Nawet gdyby w momencie darowizny pieniądze były za granicą, ich darowizna będzie podlegała opodatkowaniu, gdyż zgodnie z art. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn nabycie własności rzeczy znajdujących się za granicą lub praw majątkowych wykonywanych za granicą podlega podatkowi, jeżeli w chwili otwarcia spadku lub zawarcia umowy darowizny nabywca był obywatelem polskim lub miał miejsce stałego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Obowiązek podatkowy ciąży na nabywcy własności rzeczy i praw majątkowych (art. 5 ustawy). Przy nabyciu w drodze darowizny obowiązek podatkowy powstaje z chwilą złożenia przez darczyńcę oświadczenia w formie aktu notarialnego, a w razie zawarcia umowy bez zachowania przewidzianej formy - z chwilą spełnienia przyrzeczonego świadczenia (art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy). Podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy (np. kwota pieniędzy), przy czym jeżeli obdarowany został obciążony obowiązkiem wykonania polecenia, wartość obciążenia z tego tytułu stanowi ciężar darowizny, o ile polecenie zostało wykonane (art. 7 ust. 1-2 ustawy). Jeżeli polecenie nie zostało wykonane, lecz dopiero ma być wykonane nie pomniejsza podstawy o podatkowania.

Opodatkowaniu podlega nabycie przez nabywcę, od jednej osoby, własności rzeczy i praw majątkowych o czystej wartości przekraczającej: 7.276 zł - jeżeli nabywcą jest osoba zaliczona do II grupy podatkowej (art. 9 ust. 1 ustawy). Zatem opodatkowaniu będzie podlegała kwota darowizny ponad kwotę 7.276 zł.

Wysokość podatku ustala się w zależności od grupy podatkowej, do której zaliczony jest nabywca. Zaliczenie do grupy podatkowej następuje według osobistego stosunku nabywcy do osoby, od której lub po której zostały nabyte rzeczy i prawa majątkowe (art. 14 ust. 1 ustawy). Do grupy II zalicza się m.in. rodzeństwo rodziców (art. 14 ust. 3 ustawy).

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy, podatek oblicza się od nadwyżki podstawy opodatkowania ponad kwotę wolną od podatku, według następującej skali:

Kwoty nadwyżki w zł

 Podatek wynosi

ponad

 do

 

od nabywców zaliczonych do II grupy podatkowej

 

 10.278

 7 %

10.278

 20.556

 719 zł 50 gr i 9 % od nadwyżki ponad 10.278 zł

20.556

 

 1.644 zł 50 gr i 12 % od nadwyżki ponad 20.556 zł

Podatnicy (obdarowany) są obowiązani złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania (art. 17a ust. 1 ustawy). Obowiązek składania zeznań podatkowych nie dotyczy przypadków, w których podatek jest pobierany przez płatnika (art. 17a ust. 2 ustawy), np. notariusza, gdyby umowa darowizny została zawarta w formie akt notarialnego – w takim przypadku notariusz obliczy podatek, pobierze go i odprowadzi do urzędu skarbowego.

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE: