Wnioskodawca dokonując sprzedaży działek z majątku prywatnego nie będzie działał w charakterze (...)

UZASADNIENIE

W dniu 06.02.2008 r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie opodatkowania sprzedaży działek budowlanych.

W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.

W roku 2001 Wnioskodawca nabył wraz z małżonką na zasadach współwłasności teren o powierzchni 1,2 ha, składający się z 8 przylegających działek położonych we wsi K., z zamiarem wybudowania domu i zamieszkania wraz z rodziną na tym terenie. W chwili zakupu 3 działki znajdowały się w pasie przeznaczonym pod zabudowę zagrodową lub jednorodzinną, a pozostałe działki stanowiły teren rolny. W 2002 roku Gmina zmieniła plan zagospodarowania terenu i aktualnie wszystkie działki znajdują się w obszarze przeznaczonym pod zabudowę zagrodową lub jednorodzinną. Obecnie na zakupionym terenie Wnioskodawca chciałby rozpocząć budowę domu jednorodzinnego dla siebie i rodziny. Aby sfinansować budowę, musi on sprzedać 2 do 3 działek, stanowiących część posiadanego terenu.

W związku z powyższym zadano następujące pytanie.

Czy po sprzedaży ww. działek Wnioskodawca będzie zobowiązany odprowadzić podatek VAT...

Zdaniem Wnioskodawcy, w tym przypadku sprzedaż nie podlega obowiązkowi odprowadzenia podatku VAT ponieważ jest to sprzedaż działek z majątku osobistego osób fizycznych (małżeństwa) nie prowadzących działalności gospodarczej, a także sama sprzedaż nie ma cech prowadzenia działalności gospodarczej polegającej na obrocie ziemią budowlaną.

Uzasadnienie:

1. teren, którego część Wnioskodawca zamierza sprzedać był nabyty w celu osiedlenia się i wybudowania tam domu dla siebie i rodziny. Zamiar ten pozostaje niezmieniony, aktualnie Wnioskodawca chce przystąpić do budowy domu. Sprzedaż 2-3 działek jest jedynym sposobem uzyskania potrzebnych funduszy na budowę, biorąc pod uwagę wzrost cen w budownictwie w ostatnim okresie. Wnioskodawca nie zamierza sprzedawać więcej terenu niż potrzeba, aby uzyskać środki na budowę domu,
2. od momentu zakupu terenu do chwili obecnej Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań prowadzących do podniesienia wartości posiadanego terenu, a w szczególności nie wnioskował o podział czy o zmianę przeznaczenia terenu (odrolnienie),
3. Wnioskodawca nie odliczał podatku VAT w chwili zakupu,
4. nigdy obrót ziemią nie stanowił dla Wnioskodawcy źródła utrzymania. Oprócz ww. terenu nie kupował nigdy innych działek. Nie sprzedawał też dotychczas żadnych działek. Źródłem utrzymania Wnioskodawcy jest pensja, a nie zyski z obrotu ziemią. Planowana sprzedaż 2-3 działek podyktowana jest koniecznością uzyskania niezbędnych funduszy na budowę planowanego domu jednorodzinnego.
   
   

W dniu 09.04.2008r. wydana została interpretacja indywidualna nr IPPP1-443-199/08-2/JL, w której powyższe stanowisko Wnioskodawcy uznane zostało za nieprawidłowe.

W ww. interpretacji indywidualnej stwierdzono, że z uwagi na okoliczności, iż przedmiotowe działki przeznaczone są w miejscowym planie zagospodarowania terenu pod zabudowę oraz Wnioskodawca ma zamiar sprzedaży kilku (2-3) działek, sprzedaż tych gruntów będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na zasadach ogólnych, ze stawką 22%, stosownie do art. 41 ust. 1 ustawy. Sprzedając przedmiotowe działki Wnioskodawca uzyska status podatnika podatku VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług. Po sprzedaży przedmiotowych działek Wnioskodawca zobowiązany będzie odprowadzić podatek VAT.

Powyższa interpretacja była przedmiotem skargi Strony. Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 stycznia 2009r. sygn. III SA/Wa 1860/08 uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną nr IPPP1-443-199/08-2/JL z dnia 09.04.2008r. Wskazując na motywy uchylenia zaskarżonej interpretacji Sąd stwierdził, że przepisy art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT powinny być rozumiane w ten sposób, że warunkiem sine qua non uznania, że dany podmiot działa w charakterze podatnika podatku od towarów i usług jest ustalenie, że działa on jako producent, handlowiec, usługodawca, pozyskujący zasoby naturalne, rolnik lub jako osoba wykonująca wolny zawód. Ani więc formalny status danego podmiotu jako podatnika zarejestrowanego, ani okoliczność, że dana czynność została wykonana wielokrotnie lub jednorazowo lecz z zamiarem częstotliwości nie mogą przesądzać o opodatkowaniu tej czynności bez każdorazowego ustalenia, że w odniesieniu do tej konkretnej czynności podmiot ten występował w charakterze podatnika podatku od towarów i usług. W opinii Sądu błędna jest wywiedziona przez organy podatkowe konkluzja, iż przyszła sprzedaż działek w okolicznościach faktycznych opisanych przez Skarżącego będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Według Sądu w okolicznościach faktycznych sprawy brak jest podstaw dowodowych, aby przypisać Skarżącemu, że nabycia przedmiotowego gruntu dokonano z zamiarem jego podziału i dalszej odsprzedaży. Sąd będąc związany stanem faktycznym uznał, iż Minister Finansów na tle opisu sprawy nie był uprawniony do przyjęcia wniosku, iż nabycie przez Skarżącego nieruchomości było w istocie inwestycją rzeczową, a Strona miała od chwili nabycia działki zamiar jej dalszej odsprzedaży. W związku z powyższym według Sądu nie można uznać za poprawny pogląd prezentowany przez organy podatkowe, że sprzedaż działek stanowiących majątek osobisty Skarżącego i jego małżonki, dokonywana ze względu na zmianę sytuacji finansowej rodziny Skarżącego, w celu uzyskania środków na budowę domu jednorodzinnego będzie skutkować powstaniem obowiązku podatkowego w podatku VAT.

Ponadto Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 grudnia 2011r., sygn. I FSK 1826/11 orzekł, iż w badanej sytuacji należy ustalić, czy w świetle stanu faktycznego przedstawionego przez podatnika we wniosku o udzielenie interpretacji, strona dokonując sprzedaży gruntu działa w ramach zarządu swym majątkiem prywatnym, czy też w celu dokonania spornej sprzedaży gruntów podjęła aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co skutkowałoby koniecznością uznania jej za podmiot prowadzący ?działalność gospodarczą? w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od wartości dodanej. O tym, że dokonujący sprzedaży gruntu budowlanego działał w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą, a nie w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykonując prawo własności, decyduje stopień jego aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, który wskazuje, że angażuje on środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w ramach prowadzenia działalności gospodarczej. Zdaniem NSA, działania Wnioskodawcy wskazują jednoznacznie, że jego aktywności w przedmiocie zbycia działek nie można zrównać z działaniami podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem. Zdaniem NSA realizacja sprzedaży przedmiotowych działek mieści się w zakresie zarządu majątkiem prywatnym.

W świetle obowiązującego stanu prawnego, biorąc pod uwagę rozstrzygnięcia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie oraz Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego należy uznać za prawidłowe.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (?). Natomiast w myśl art. 8 ust. 1 ustawy, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7.

W myśl art. 2 pkt 6 cyt. ustawy, pod pojęciem towarów rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty.

Na podstawie powyższego należy stwierdzić, iż sprzedaż działek gruntu w świetle ww. ustawy stanowi dostawę towarów.

Przyjęcie podziału na dostawę towaru oraz świadczenie usług oznacza w praktyce, że wolą ustawodawcy było określenie maksymalnie szeroko przedmiotu opodatkowania podatkiem od towarów i usług, jeżeli nawet wykazane zostałoby w konkretnym przypadku, że nie występuje dostawa towarów to i tak z reguły należy opodatkować czynność kwalifikowaną wówczas jako świadczenie usług.

Wskazać w tym miejscu jednak należy, że odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług podlega opodatkowaniu wtedy, gdy są dokonywane przez podmiot o statusie podatnika działającego w takim charakterze w odniesieniu do tych czynności. Zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wyznacza czynnik przedmiotowy ? opodatkowaniu podlega odpłatna dostawa towarów lub odpłatne świadczenie usług oraz czynnik podmiotowy ? czynności muszą być wykonywane przez podatnika działającego w takim charakterze.

W myśl art. 15 ust. 1 ustawy, podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Działalność gospodarcza, zgodnie z ust. 2 powołanego artykułu, obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody, również wówczas, gdy czynność została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania czynności w sposób częstotliwy. Działalność gospodarcza obejmuje również czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zatem działalnością gospodarczą jest działalność producenta, handlowca lub usługodawcy, także wówczas gdy czynność podlegająca opodatkowaniu została wykonana jednorazowo w okolicznościach wskazujących na zamiar wykonywania w sposób częstotliwy. Przez częstotliwość należy rozumieć powtarzalność czynności tego samego rodzaju (np. sprzedaż działek). Natomiast przesłanki wskazujące na zamiar wykonywania pewnej czynności w sposób częstotliwy muszą istnieć w chwili wykonania usługi lub sprzedaży towaru.

Ponadto, co istotne, określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, iż do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik. Definicja działalności gospodarczej, zawarta w ustawie o VAT, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem ?podatnik? tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Zatem kryterium decydującym o zaliczeniu transakcji sprzedaży nieruchomości przez osoby fizyczne do działalności gospodarczej jest podejmowanie aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. Jako przykład takich działań uznać można uzbrojenie terenu. Podejmowanie aktywnych działań w zakresie sprzedaży działek to również angażowanie środków na doprowadzenie energii elektrycznej do działek, a także wszelkie działania o charakterze marketingowym (np. reklama).

W kontekście powyższego nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej czy zarejestrowanej działalności gospodarczej i nie podejmuje aktywnych działań angażujących środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców ? wymienionych powyżej.

Z opisu sprawy wynika, że w roku 2001 Wnioskodawca nabył wraz z małżonką na zasadach współwłasności teren o powierzchni 1,2 ha, składający się z 8 przylegających działek położonych we wsi K z zamiarem wybudowania domu i zamieszkania wraz z rodziną na tym terenie. W chwili zakupu 3 działki znajdowały się w pasie przeznaczonym pod zabudowę zagrodową lub jednorodzinną, a pozostałe działki stanowiły teren rolny. W 2002 roku Gmina zmieniła plan zagospodarowania terenu i aktualnie wszystkie działki znajdują się w obszarze przeznaczonym pod zabudowę zagrodową lub jednorodzinną. Obecnie na zakupionym terenie Wnioskodawca chciałby rozpocząć budowę domu jednorodzinnego dla siebie i rodziny. Aby sfinansować budowę, musi on sprzedać 2 do 3 działek, stanowiących część posiadanego terenu. Od momentu zakupu terenu do chwili obecnej Wnioskodawca nie podejmował żadnych działań prowadzących do podniesienia wartości posiadanego terenu, a w szczególności nie wnioskował o podział czy o zmianę przeznaczenia terenu (odrolnienie). Wnioskodawcy nie przysługiwało prawo do odliczenia podatku VAT w chwili zakupu gruntu. Obrót ziemią nigdy nie stanowił dla Wnioskodawcy źródła utrzymania. Oprócz ww. terenu nie kupował nigdy innych działek. Nie sprzedawał też dotychczas żadnych działek. Źródłem utrzymania Wnioskodawcy jest pensja, a nie zyski z obrotu ziemią.

W oparciu o przedstawiony stan prawny stwierdzić należy, że jeśli osoba fizyczna dokonuje sprzedaży ze swojego majątku prywatnego nieruchomości gruntowych, a czynność ta wykonywana jest okazjonalnie, w okolicznościach wskazujących, iż działanie to nie jest czynione z zamiarem jego powtarzania (kontynuowania) i nie zmierza do nadania mu stałego charakteru oraz osoba ta nie podejmuje aktywnych działań angażujących środki podobne do tych wykorzystywanych przez profesjonalnych sprzedawców, transakcja taka nie może być uznana za działalność gospodarczą, w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług.

Na podstawie przedstawionych w sprawie okoliczności faktycznych nie można stwierdzić, iż Wnioskodawca nabył przedmiotowy grunt z zamiarem jego dalszej odsprzedaży. Wnioskujący nie podejmował bowiem żadnych działań w celu uatrakcyjnienia posiadanego gruntu. Powodem sprzedaży 2-3 działek jest chęć pozyskania środków na wybudowanie domu, a czynność ta nie wychodzi poza obszar rozporządzania majątkiem prywatnym Wnioskodawcy.

Uwzględniając treść przytoczonych przepisów oraz przedstawione we wniosku okoliczności sprawy należy stwierdzić, że Wnioskodawca dokonując sprzedaży przedmiotowych działek z majątku prywatnego nie będzie działał w charakterze handlowca, podatnika podatku VAT prowadzącego działalność gospodarczą w myśl art. 15 ustawy o VAT. Zatem sprzedaż opisanych we wniosku działek gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.Stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku należało zatem uznać za prawidłowe.

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji nr IPPP1-443-199/08-2/JL.

Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu ? do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ? Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach ? art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).

Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Warszawie Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Płocku, ul. 1-go Maja 10, 09-402 Płock.