Pytanie klienta:
Odpowiedź prawnika:
Zasady ustalania wartości początkowej nabytego środka trwałego wynikają z art. 22g ust. 1 i 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przepisy ustawy stanowią, że wartością początkową samochodu (w tym także samochodu ciężarowego) jest cena jego nabycia powiększona o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania. Zgodnie z art. 22g ust. 3, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku.
We wskazanym przepisie prawa mowa jest o tym, że wartość początkową podwyższają koszty ubezpieczenia w drodze. Niemniej, wskazany przepis jest tak skonstruowany, że zawiera określenie „w szczególności” – to zaś oznacza, że wskazane powyżej wydatki są tylko przykładowymi, a praktycznie podatnik ma prawo podwyższyć wartość samochodu o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania.
W przedstawionej sprawie samochód został wprowadzony do ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych 31 stycznia 2007 r. W terminie późniejszym, bo 16 lutego 2007 r., podatnik poniósł wydatki w postaci ubezpieczenia ww. samochodu ciężarowego. Oznacza to, że poniesiony wydatek należy uwidocznić bezpośrednio w kosztach uzyskania przychodu. Takie działanie jest jednak nie tylko wynikiem tego, że wydatek związany z ubezpieczeniem został poniesiony po dniu przekazania do użytkowania, ale także dlatego, że koszty ubezpieczenia nie są kosztami podwyższającymi wartość początkową samochodu. W tym kontekście należy zapoznać się z interpretacją przepisów prawa wydaną przez Urząd Skarbowy Poznań-Jeżyce z dnia 04.
10.2004 r., o sygnaturze SD/415-49/04. Pytanie podatnika było analogiczne, jak interesująca Państwa kwestia, a mianowicie: czy wydatki na ubezpieczenia AC, OC, NM zwiększają wartość początkową samochodu, czy też podlegają księgowaniu bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów? Naczelnik US postanowił, że: „Dany składnik majątkowy może być zaliczony do środków trwałych dopiero wówczas, gdy jest kompletny i zdatny do użytku dla potrzeb firmy. Przepisy ustawy nie precyzują określenia „kompletne i zdatnego użytku”. Z przepisów ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, która reguluje m. in. zasady rejestracji pojazdów oraz dopuszczania ich do ruchu wynika, że dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego jest dowód rejestracyjny albo pozwolenie czasowe. Pojazd jest dopuszczony do ruchu, jeżeli spełnia warunki techniczne oraz jest zarejestrowany i zaopatrzony w zalegalizowane tablice rejestracyjne, a w przypadku samochodów osobowych, w nalepkę kontrolną. Z powyższego wynika, że wydatki poniesione na ubezpieczenie samochodu (AC, OC, NW) nie są zaliczane do wartości początkowej nabytego samochodu, a stanowią koszty uzyskania przychodów w myśl art. 22 ust. 1 ustawy”.