Zasiłek chorobowy dla zleceniobiorcy

Pytanie:

Zleceniobiorca zatrudniony od 1.01.2011 do 31.06.2011 podlega dobrowolnemu ubezpieczaniu chorobowemu. Dostarczył nam zwolnienie lekarskie od 18.01 - 21.01.2011 (posiada prawo do zasiłku chorobowego). Na umowie określono jego wynagrodzenie za cały okres trwania umowy w kwocie 9 000 zł brutto, które będzie płatne w miesięcznych ratach w wysokości 1 500 zł brutto. Nadmieniam, że Zleceniobiorcy jeszcze nie wypłacono żadnej raty.Jaki będzie schemat wyliczenia zasiłku chorobowego netto dla Zleceniobiorcy?

Masz inne pytanie do prawnika?

ODPOWIEDŹ PRAWNIKA

Podstawę wymiaru zasiłku trzeba ustalić w oparciu o art. 36 ust. 2-4 w związku z art. 48 ust. 2 ustawy chorobowej. Jak wspomnieliśmy wcześniej, wedle dyspozycji art.  48 ust. 1 ustawy chorobowej podstawę wymiaru zasiłku chorobowego przysługującego ubezpieczonemu niebędącemu pracownikiem stanowi przychód za okres 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy.  Następnie zgodnie z art. 36 ust. 2 ustawy chorobowej jeżeli niezdolność do pracy powstała przed upływem powyższego okresu, podstawę wymiaru zasiłku chorobowego stanowi przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia.  W odniesieniu do powyższych uregulowań powstała zasadnicza kwestia czy do okresu, o którym mowa w powyższym ust. 2 ustawy można zaliczyć okresy ubezpieczenia z innego tytułu albo u innego płatnika składek. Odpowiedź na to pytanie nie jest niestety jednoznaczna. Zgodnie z art. 36 ust. 4 ustawy chorobowej podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia uzyskanego u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy. W kluczowym dla wyjaśnienia problemu orzeczeniu Sądu Najwyższego z dnia 18 sierpnia 2009 rok, sygn.  I UZP 9/2009 zasadniczo stwierdzono, że do podstawy wymiaru zasiłku chorobowego ubezpieczonego dobrowolnie (tak jak w przypadku zlecenia) nie wlicza się wynagrodzenia za pracę uzyskanego w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy - wlicza się natomiast przychód uzyskany w poprzednim okresie dobrowolnego ubezpieczenia chorobowego np. z tytułu poprzedniego zlecenia albo prowadzenia pozarolniczej działalności gospodarczej, jeżeli w ubezpieczeniu chorobowym - bez względu na jego tytuł - nie wystąpiły przerwy przekraczające 30 dni. Z dosłownego brzmienia przywołanego art. 48 ust. 1 ustawy chorobowej wynika bowiem, że w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego ubezpieczonego niebędącego pracownikiem nie może zostać uwzględnione wynagrodzenie za pracę osiągnięte w okresie 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc powstania niezdolności do pracy. W przepisie tym posłużono się pojęciem „przychód”. Przychód w rozumieniu ustawy zasiłkowej to kwota stanowiąca podstawę wymiaru składek na ubezpieczenie chorobowe ubezpieczonego niebędącego pracownikiem, po odliczeniu kwoty odpowiadającej 13,71% podstawy wymiaru składki na ubezpieczenie chorobowe, co wprost wynika z art. 3 pkt 4 ustawy. Nie budzi zatem wątpliwości, że w zakresie tego pojęcia ustawodawca nie ujął wynagrodzenia za pracę, bowiem stanowi ono odrębną kategorię wymienioną w pkt 3 tego artykułu. Zatem sama wykładnia językowa art. 48 ust. 1 ustawy chorobowej prowadzi do wniosku przedstawionego wyżej o braku podstaw do uwzględnienia wynagrodzenia za pracę w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego ubezpieczonego niebędącego pracownikiem. Nie ma natomiast przeszkód, aby w podstawie wymiaru zasiłku chorobowego ująć przychód uzyskiwany przez ubezpieczonego z okresu 12 miesięcy kalendarzowych poprzedzających miesiąc, w którym powstała niezdolność do pracy z tytułu zlecenia (ubezpieczenie dobrowolne), mimo zastąpienia przez pewien czas tego tytułu ubezpieczenia innym tytułem. Przemawia także za tym odpowiednie stosowanie art. 36 ust. 4 ustawy chorobowej. Podstawę wymiaru zasiłku chorobowego ustala się z uwzględnieniem wynagrodzenia (tutaj przychodu) uzyskanego u płatnika składek w okresie nieprzerwanego ubezpieczenia chorobowego, w trakcie którego powstała niezdolność do pracy. Skoro istniało nieprzerwane ubezpieczenie chorobowe, takim przychodem u płatnika składek (osoby zobowiązanej do opłacenia składek na własne ubezpieczenie) jest każdy przychód osiągnięty z tytułu tej działalności w powyższym okresie.

Podstawę wymiaru zasiłku należy więc, zgodnie z art. 36 ust. 2 ustawy chorobowej przeciętne miesięczne wynagrodzenie za pełne miesiące kalendarzowe ubezpieczenia z nieprzerwanego okresu ubezpieczenia (z przerwami nie krótszymi niż 30 dni) następującego przed miesiącem powstania niezdolności do pracy (styczeń 2011 roku). Nie można jednak wliczyć okresów obowiązkowego ubezpieczenia chorobowego (np. na podstawie stosunku pracy). Zapewne więc powstanie konieczność wezwania zleceniobiorcy do przedstawienia dowodów osiąganych przychodów w powyższym okresie.

Następnie uzyskany przychód (po pomniejszeniu o kwotę 13,71% na mocy art. 3 pkt 4 ustawy chorobowej) należy zsumować i podzielić przez liczbę miesięcy uwzględnionych do jego wyliczenia – otrzymamy podstawę wymiaru zasiłku chorobowego.

Następnie podstawę mnożymy przez kwotę zasiłku 80% (art. 11 ust. 1 ustawy chorobowej) oraz dzielimy przez 30 (art. 36 ust. 3 ustawy) aby otrzymać stawkę dzienną. Po pomnożeniu stawki przez liczbę dni niezdolności do pracy otrzymamy kwotę zasiłku do wypłaty zleceniobiorcy.

Przychody uzyskane z umowy zlecenie zawieranaj poza działalnością gospodarczą zostały zakwalifikowane do przychodów z działalności wykonywanej osobiście, określonej w art. 13 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sposób opodatkowania tych przychodów został natomiast określony w art. 41 ustawy, zgodnie z którymosoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują świadczeń z tytułu działalności, o której mowa m.in. w art. 13 pkt 8, osobom posiadającym w Polsce nieograniczony obowiązek podatkowy, są obowiązane jako płatnicy pobierać zaliczki na podatek dochodowy, stosując do dokonywanego świadczenia, pomniejszonego o miesięczne koszty uzyskania przychodów oraz o potrącone przez płatnika w danym miesiącu składki na ubezpieczenie społeczne, najniższą stawkę podatkową określoną w skali podatkowej na dany rok. Należy jednak wskazać, iż świadczenia wypłacane zleceniobiorcy w okresie jego choroby (zasiłek chorobowy) nie mieszczą się w art. 13 pkt 8 ustawy. Ponadto art. 41 ustawy nie zawiera dyspozycji dla płatnika do poboru zaliczki na podatek dochodowy od uzyskanych przez zleceniobiorcę przychodów z innych źródeł (czyli m.in. zasiłku chorobowego).

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE: