Dyskryminacja polskich wierzycieli

Polskie prawo upadłościowe żąda poświadczenia dokumentów przez notariusza, wspólnotowe żadnych poświadczeń za zgodność nie wymaga – zwraca uwagę sędzia Sądu Rejonowego w Kielcach. Wierzyciel upadłego dłużnika, jeżeli chce uzyskać zaspokojenie swojej wierzytelności pieniężnej z masy upadłości, musi – co do zasady – zgłosić ją sędziemu komisarzowi. Dokonuje tego w specjalnym piśmie procesowym zwanym zgłoszeniem wierzytelności, którego wymagania formalne określają przede wszystkim art. 239 – 240 prawa upadłościowego i naprawczego z 28 lutego 2003 r. (DzU nr 60, poz. 535 ze zm.). Jednym z tych formalnych wymagań (art. 239) jest załączenie do zgłoszenia wierzytelności dokumentów uzasadniających to zgłoszenie (np. umowy, faktury itp.). Mogą to być odpisy, ale wyłącznie poświadczone za zgodność z oryginałem, i to jedynie przez notariusza. Wyjątkowo może to uczynić także adwokat lub radca prawny, gdy równocześnie jest pełnomocnikiem wierzyciela dokonującego zgłoszenia wierzytelności.

Rzeczpospolita 07.04.2008 r.