Zakaz ponownego osądzenia za ten sam czyn

Zgodnie z kodeksem o sądownictwie wojskowym obowiązującym w 1961 r., w razie odnalezienia się K. Bourquaina, kara nie zostałaby wykonana, lecz zostałoby wszczęte nowe postępowanie z jego udziałem, a ewentualne wymierzenie kary zależałoby od wyniku tego ponownego postępowania.

Po wydaniu wyroku przez trybunał wojskowy ani we Francji, ani w Algierii nie zostało wszczęte nowe postępowanie przeciwko K. Bourquainowi. W 2002 r. prokuratura w Ratyzbonie podjęła kroki w celu postawienia go przed sądem w Niemczech za przestępstwa popełnione w Algierii.

W momencie wszczęcia ponownego postępowania w Niemczech kara wymierzona w 1961 r. nie była wykonalna we Francji, ponieważ po pierwsze jej wykonanie uległo przedawnieniu, a po drugie państwo te ogłosiło ustawę o amnestii w związku z wydarzeniami w Algierii.

Landgericht Regensburg (sąd regionalny w Ratyzbonie), przed którym zawisła sprawa, miał wątpliwości co do zgodności z prawem prowadzenia ponownego postępowania karnego. Wniósł on do Trybunału o wypowiedzenie się w kwestii zastosowania zasady ne bis in idem na obszarze Schengen. Zasada ta zabrania, by osoba skazana prawomocnym wyrokiem w państwie należącym do obszaru Schengen była za ten sam czyn ścigana w innym państwie, między innymi jeśli kara nie może już być wykonana.

Trybunał (druga izba) orzekł, co następuje:

Zasada ne bis in idem, której poświęcony jest art. 54 Konwencji wykonawczej do Układu z Schengen z dnia 14 czerwca 1985 r. zawartego między rządami państw Unii Gospodarczej Beneluksu, Republiki Federalnej Niemiec i Republiki Francuskiej w sprawie stopniowego znoszenia kontroli na wspólnych granicach podpisanej w dniu 19 czerwca 1990 r.