Czas pracy a delegacja

Pytanie:

Pracownik zatrudniony w miejscu pracy, np. Łódź. Pracodawca w wyniku swoich potrzeb, w systemie równoważnego czasu pracy, zaplanował w harmonogramie pracę w czasie 12 godzin, (początek pracy Łódź - zgodnie z umową o pracę, koniec Kutno) czas pracy 12 godzin. Pracodawca twierdzi, że wypłacając delegację służbową jako rekompensatę za brak możliwości wystawienia pasażera do miejsca stałego zatrudnienia, nie łamie żadnych przepisów i powołuje się na wyroki SN. Tak samo postępuje w odwrotnej sytuacji, czyli kiedy wyznacza początek pracy w Kutnie a koniec w Łodzi.Proszę o odpowiedź czy postępowanie pracodawcy ma podstawy prawne. Pozdrawiam.

ODPOWIEDŹ PRAWNIKA

Przedstawiony w pytaniu problem sprowadza się w istocie do kwestii zaliczenia podróży służbowej do czasu pracy.

Czas pracy został zdefiniowany w art. 128 § 1 k.p. Zgodnie z nim czasem pracy jest czas, w którym pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy w zakładzie pracy lub w innym miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy.  Jak sprecyzowała Maria teresa Romer w pracy \"Najnowsze wydanie:  Prawo pracy. Komentarz\" (Warszawa 2009, LexisNexis (wydanie IV), ss. 1328) \"pracownik pozostaje w dyspozycji pracodawcy wówczas, gdy jest gotów do świadczenia pracy, a więc znajduje się w zakładzie pracy lub innym miejscu wyznaczonym przez pracodawcę do świadczenia pracy. Na podstawie art. 22 § 1 k.p. to pracodawca decyduje i o czasie pracy, i o miejscu, w którym praca ma być świadczona. Zawarta w tym przepisie definicja stosunku pracy stanowi, że przez nawiązanie stosunku pracy pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy, pod jego kierownictwem, w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę. Samo przebywanie pracownika w miejscu, w którym ma pracę świadczyć, nie jest równoznaczne z gotowością do pracy.\"

W opisanej wyżej sytuacji mamy do czynienia z podróżą służbową. Podróż taka podlega takiemu zakwalifikowaniu, jeżeli pracownik na polecenie pracodawcy udaje się do miejsca wykonywania pracy niebędącego jego stałym miejscem zatrudnienia. Jak wskazał Sąd Najwyższy m.in. w wyroku z dnia z dnia 23 czerwca 2005 r. (II PK 265/2004, LexPolonica nr 380386, Monitor Prawniczy 2005/14, str. 668) \"Czas dojazdu i powrotu z miejscowości stanowiącej cel pracowniczej podróży służbowej (oraz ewentualnego pobytu w tej miejscowości) nie jest pozostawaniem do dyspozycji pracodawcy w miejscu wyznaczonym do wykonywania pracy (art. 128 § 1 kp), lecz w zakresie przypadającym na godziny normalnego rozkładu czasu pracy podlega wliczeniu do jego normy (nie może być od niej „odliczony”), natomiast w zakresie wykraczającym poza rozkładowy czas pracy ma w sferze regulacji czasu pracy i prawa do wynagrodzenia doniosłość o tyle, o ile uszczupla limit gwarantowanego pracownikowi czasu odpoczynku.\", natomiast w wyroku z dnia 3 grudnia 2009 r. II PK 138/2009 (LexPolonica nr 2377287) \"odbywanie podróży służbowej jest specyficzną formą szeroko rozumianego pozostawania w dyspozycji pracodawcy, lecz nie będzie to „pozostawanie w dyspozycji” w rozumieniu art. 128 § 1 k.p., który wymaga przebywania (fizycznej obecności) w zakładzie pracy lub innym miejscu, które w zamyśle pracodawcy jest wyznaczone (przeznaczone) „do wykonywania pracy”. Pod pojęciem podróży pracowniczej, nazywanej tradycyjnie podróżą „służbową” („delegacją”), rozumie się wykonywanie - określonych przez pracodawcę - zadań (czynności) poza miejscowością stanowiącą siedzibę pracodawcy lub poza stałym miejscem pracy, w terminie i w miejscu wskazanym w poleceniu wyjazdu służbowego (por. art. 77[5] § 1 k.p.).\"

Powołany w drugim z cytowanych wyroków art. 77[5] § 1 k.p. stanowi, że pracownikowi wykonującemu na polecenie pracodawcy zadanie służbowe poza miejscowością, w której znajduje się siedziba pracodawcy, lub poza stałym miejscem pracy przysługują należności na pokrycie kosztów związanych z podróżą służbową, czyli dieta.  Wysokość oraz warunki ustalania należności przysługujących pracownikowi, zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej, z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju oraz poza granicami kraju określa rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2002 r.w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej poza granicami kraju.

Jeżeli zatem pracownik ma wskazane w umowie o pracę miejsce świadczenia pracy w jednej miejscowości (np. Łodzi), to stanowisko pracodawcy opisane w pytaniu jest słuszne. 

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE: