Wniosek o zasiedzenie i ustalenie własności

Pytanie klienta:

""Chcę odzyskać działkę leśną należąca niegdyś do mojego dziadka a później ojca. Działka przeszła w ręce innej osoby na podstawie AWZ w 1990 r. Wydaje się, że mam dwie możliwości. Złożyć wniosek o zasiedzenie przez ojca działki (posiadał ją nieprzerwanie przez 30 lat) lub złożyć pozew o ustalenie prawa własności (akt notarialny ojca zaginął, a AWZ został wydany i ujawniony dopiero w 1990 r w podejrzanych okolicznościach). Czy mogę w jednym postępowaniu dochodzić ustalenia prawa własności i alternatywnie zasiedzenia dla ojca? Jeśli tak to jak w takim przypadku będzie liczony wpis sądowy? ""

Odpowiedź prawnika:

Zgodnie z art. 191 kpc, powód może dochodzić jednym pozwem kilku roszczeń przeciwko temu samemu pozwanemu, jeżeli nadają się one do tego samego trybu postępowania oraz jeżeli sąd jest właściwy ze względu na ogólną wartość roszczeń, a ponadto - gdy roszczenia są różnego rodzaju - o tyle tylko, o ile dla któregokolwiek z tych roszczeń nie jest przewidziane postępowanie odrębne ani też nie zachodzi niewłaściwość sądu według przepisów o właściwości bez względu na wartość przedmiotu sporu.
Sprawy o zasiedzenie są rozpatrywane w trybie nieprocesowym, a powództwo o ustalenie istnienia stosunku prawnego jest rozpatrywane w trybie procesowym. W związku z powyższym już sama różnorodność trybów sprawia, że nie można połączyć wniosku o stwierdzenie zasiedzenia z powództwem o ustalenie istnienia stosunku prawnego.
Można również dodać, że w sprawie o stwierdzenie zasiedzenia wychodzi się z założenia, że samioistny posiadacz nie posiada prawa własności. Zgodnie z orzecznictwem, osoba będąca właścicielem rzeczy nie może domagać się ustalenia swego prawa własności w drodze zasiedzenia dlatego, że ma trudności z udowodnieniem swojego prawa. Stosowny bieg zasiedzenia będzie natomiast liczony od momentu, kiedy Pana ojciec utracił prawo własności i stał się samoistnym posiadaczem. Zgodnie z przepisami kc, posiadacz nieruchomości nie będący jej właścicielem nabywa własność, jeżeli posiada nieruchomość nieprzerwanie od lat dwudziestu jako posiadacz samoistny, chyba że uzyskał posiadanie w złej wierze (zasiedzenie). Po upływie lat trzydziestu posiadacz nieruchomości nabywa jej własność, choćby uzyskał posiadanie w złej wierze.