„Lokal za grunt” jako instrument zwiększający potencjał inwestycyjny na rynku mieszkaniowym

8.2.2022

Michał Pichór

Michał Pichór

Radca prawny

Jednym z problemów związanych z planowaniem inwestycji mieszkaniowych jest dostępność gruntów na cele budownictwa wielolokalowego. Duży potencjał kryje się jednak w nieruchomościach należących do zasobu gmin w całej Polsce. W celu wykorzystania możliwości zwiększenia podaży mieszkań na rynku, wprowadzony został instrument „Lokal za grunt”.

Na czym polega „Lokal za grunt”

„Lokal za grunt” to instrument prawny wprowadzony ustawą z dnia 16 grudnia 2020 r. o rozliczaniu ceny lokali lub budynków w cenie nieruchomości zbywanych z gminnego zasobu nieruchomości. Założeniem ustawy jest stworzenie szerokich możliwości nabywania nieruchomości gminnych z przeznaczeniem ich na cele inwestycyjne wraz z rozliczeniem w cenie tych nieruchomości ceny lokali lub budynków mieszkalnych bądź użytkowych przekazywanych gminie przez nabywcę nieruchomości. Przez przekazanie budynków na własność gminie rozumie się przeniesienie na gminę własności nieruchomości wraz z budynkami. Przekazane lokale i budynki nie muszą się mieścić na gruncie nabytym od gminy. Lokale lub budynki, których cena będzie zaliczana na poczet części ceny nieruchomości, będą mogły być wykorzystywane przez gminę do realizacji jej zadań (na przykład poprzez zwiększenie zasobu mieszkań komunalnych albo dla tworzenia zasobu mieszkań wynajmowanych osobom fizycznym na zasadach najmu z dojściem do własności).

Porady prawne

Decyzja w rękach rady gminy

Nabycie nieruchomości gminnej w ramach instrumentu „Lokal za grunt” wymaga zgody właściwej rady gminy wyrażonej w uchwale. Uchwała określa szereg wymogów takich jak: minimalna i maksymalna liczba i powierzchnia użytkowa lokali lub budynków przeznaczonych do przekazania przez inwestora na własność gminie, ich przeznaczenie, minimalny standard, wymogi dotyczące lokalizacji, cenę 1m2 powierzchni użytkowej oraz termin przekazania lokali lub budynków na własność gminie, liczony od dnia przeniesienia na inwestora własności zbywanej nieruchomości. Cena za 1m2 powierzchni użytkowej lokalu lub budynku nie może przekroczyć średniego wskaźnika przeliczeniowego ustalanego na podstawie art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o pomocy państwa w ponoszeniu wydatków mieszkaniowych w pierwszych latach najmu mieszkania. Rada gminy może podwyższyć cenę do 20% wartości średniego wskaźnika przeliczeniowego. Zbycie nieruchomości następuje w drodze przetargu pisemnego nieograniczonego. Różnica między ceną nieruchomości uzyskaną w wyniku przetargu a ceną lokali lub budynków, które inwestor zobowiązał się w umowie przekazać na własność gminie w ramach rozliczenia „Lokal za grunt”, podlega zapłacie pieniężnej.

Obowiązki inwestora

Inwestor może przeznaczyć do przekazania na własność gminie tylko takie lokale lub budynki, które są wolne od obciążeń, praw i roszczeń osób trzecich lub objęte są zgodą banku lub innego wierzyciela zabezpieczonego hipoteką na bezobciążeniowe wyodrębnienie i przeniesienie własności lokalu na gminę. Przekazane mogą zostać również te lokale i budynki, które są objęte zgodą banku lub innego wierzyciela zabezpieczonego hipoteką na bezobciążeniowe przeniesienie własności nieruchomości wraz z budynkiem lub budynkami. W przypadku niedopełnienia obowiązku przekazania budynków lub lokali spełniających powyższe wymagania lub w liczbie, standardzie, lokalizacji oraz powierzchni użytkowej zgodnych z ofertą złożoną w przetargu i w terminie określonym w ogłoszeniu o przetargu, inwestor jest obowiązany do zapłaty gminie sumy pieniężnej stanowiącej 150% ceny lokali lub budynków, które zobowiązał się przekazać na własność gminie.

Porady prawne

Potrzebujesz porady prawnej?

Zapytaj prawnika:

Dodaj załącznikDodaj załącznik

Oświadczenia i zgody RODO:


Porady prawne