Stosunek pracy

Wypożyczenie pracowników pomiędzy pracodawcami – analiza instytucji

„Wypożyczenie” pracowników zostało uregulowane w art. 1741 Kodeksu pracy. Zgodnie z powołanym przepisem § 1. Za zgodą pracownika, wyrażoną na piśmie, pracodawca może udzielić pracownikowi urlopu bezpłatnego w celu wykonywania pracy u innego pracodawcy przez okres ustalony w zawartym w tej sprawie porozumieniu między pracodawcami. § 2. Okres urlopu bezpłatnego, o którym mowa w § 1, wlicza się do okresu pracy, od którego zależą uprawnienia pracownicze u dotychczasowego pracodawcy”. Uznaje się, że takie wypożyczenie pracowników stanowi rodzaj leasingu pracowników.    

Jak stanowi doktryna m.in. w Komentarzu do prawa pracy pod redakcją prof. A. Sobczyka: konstrukcja urlopu bezpłatnego w celu wykonywania pracy u innego pracodawcy składa się trzech odrębnych dwustronnych czynności prawnych:

  • porozumienia zawartego między pracodawcami,
  • indywidulanego porozumienia zawartego pomiędzy pracownikiem i pracodawcą przekazującym oraz
  • umowy o pracę zawartej pomiędzy pracownikiem i pracodawcą przyjmującym pracownika.

Natomiast w Komentarzu do prawa pracy pod redakcją prof. Muszalskiego stwierdzono, że „Konstrukcja instytucji określonej w przepisie art. 1741 opiera się na dwóch odrębnych porozumieniach: pierwsze, zawarte między pracodawcami co do okresu "wypożyczenia" pracownika, drugie, zawarte między macierzystym pracodawcą i pracownikiem co do okresu udzielenia celowego urlopu bezpłatnego.”

Jak wynika z utrwalonego stanowiska doktryny Kodeks pracy nie określa, w jakiej formie powinno być zawarte porozumienie w sprawie czasowego przekazania pracowników między pracodawcami. Dopuszczalna jest forma ustna. Oprócz okresu "oddelegowania" pracownika, porozumienie powinno zawierać także określenie rodzaju pracy i ewentualnie wysokość wynagrodzenia. Na podstawie tak przedstawionych informacji, pracownik może podjąć świadomą decyzję w zakresie wyrażenia zgody na urlop, którą może wyrazić zarówno przed zawarciem wyżej wymienionego porozumienia pracodawców, jak i po jego zawarciu.

Pomimo, iż doktryna dopuszcza zawarcie porozumienia pomiędzy pracodawcami w formie ustnej to jednak zgoda pracownika musi zostać wyrażona w formie pisemnej.

Na skutek dokonania ww czynności prawnych osoby faktycznie zatrudnione u jednego pracodawcy świadczą pracę na rzecz pracodawcy przejmującego, pozostając osobami formalnie zatrudnionymi u pracodawcy przekazującego. Wynagrodzenie za ich pracę jest przy tym wypłacane przez pracodawcę przejmującego.

Uznaje się, że taki wypożyczany pracownik jest w tym samym momencie stroną dwóch różnych stosunków prawnych. Z jednej strony wiąże go umowa o pracę z dotychczasowym pracodawcą (u którego ma urlop bezpłatny), a z drugiej strony nawiązuje współpracę z nowym pracodawcą. Ta druga umowa nie musi mieć warunków nie gorszych niż umowa z dotychczasowym pracodawcą. „W literaturze przedmiotu trafnie zwraca się uwagę, że skoro 1741 § 1 k.p. określa podmiot przyjmujący pracownika mianem „pracodawcy” to nie znajdzie on zastosowania w przypadku, w którym, podstawę prawną powierzenia pracownikowi pracy stanowi umowa cywilnoprawna” tak w Komentarzu do prawa pracy pod redakcją A. Sobczyka z 2015 roku. 

Na zakończenie należy dodać, iż powierzenie przez pracodawcę przekazującego wykonywania zadań na rzecz pracodawcy przejmującego na podstawie dyspozycji art. 1741 Kodeksu pracy nie stanowi przejścia zakładu pracy na innego pracodawcę, które to przejście zostało uregulowane w art. 23 1 § 1 Kodeksu pracy „W razie przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę staje się on z mocy prawa stroną w dotychczasowych stosunkach pracy, z zastrzeżeniem przepisów § 5.”

Obserwuj nas na:

Tagi: 

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE: