Pytanie klienta:
Odpowiedź prawnika:
Zgodnie z art. 762 § 1 k.p.c., za nieuzasadnioną odmowę udzielenia komornikowi wyjaśnień lub informacji przewidzianych w art. 761 k.p.c. albo za udzielanie informacji lub wyjaśnień świadomie fałszywych osoba odpowiedzialna może być na wniosek wierzyciela lub z urzędu ukarana przez komornika grzywną do pięciuset złotych. Komornikowi z racji użytego sformułowania „może” przysługuje zatem pewna swoboda w podejmowaniu decyzji o ukaraniu grzywną. Co istotne, w doktrynie wskazuje się, iż postanowienie komornika o nałożeniu grzywny może być skarżone w drodze skargi na czynności komornika. Z art. 767 § 1 zd. 2 k.p.c. wynika jednocześnie, iż przedmiotem skargi może być również zaniechanie czynności komornika. Wobec braku jednoznacznych wypowiedzi doktryny i judykatury, nie możemy jednoznacznie ocenić, czy na odmowę ukarania danej osoby grzywną przysługiwać będzie wierzycielowi skarga na czynności komornika. Mając jednakże na uwadze jej dość szeroki zakres można spróbować przyjąć, iż wierzyciel może zaskarżyć zaniechanie komornika w drodze skargi.
Grzywna nie stanowi dochodu komornika, lecz dochód budżetu państwa. Komornik egzekwując jednak należność z tytułu grzywny może pobrać od dłużnika opłatę egzekucyjną.