Były przedsiębiorca nie musi obawiać się rygorów postępowania gospodarczego

Sprawa ze stosunku cywilnego między stronami w zakresie prowadzonej przez nie działalności gospodarczej nie jest sprawą gospodarczą w rozumieniu art. 479[1] k.p.c. oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 24 maja 1989 r. o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych (Dz.U. Nr 33, poz. 175 ze zm.), jeżeli którakolwiek ze stron przestała być przedsiębiorcą przed wniesieniem pozwu.

Sprawa została przekazana do rozpoznania przez skład siedmiu sędziów, gdyż - jak zauważył "zwykły" skład trzyosobowy - w efekcie zmiany art. 479[1] § 1 k.p.c. sprawa przypisana do postępowania odrębnego w sprawach gospodarczych według k.p.c. jednocześnie nie mieści się w definicji "sprawy gospodarczej" ustalonej w ustawie z dnia 24 maja 1989 roku o rozpoznawaniu przez sądy spraw gospodarczych (Dz.U. Nr 33, poz. 175 ze zm., dalej jako "ustawa"). Ustawa ta rozstrzyga, jakie sprawy rozpoznawane są w sądach gospodarczych (ale nie jest to równoznaczne ze stosowaniem przepisów o postępowaniu gospodarczym, bo o tym już decyduje k.p.c.; możliwe jest, że sprawa będzie rozpoznawana przez sąd gospodarczy w "zwykłym" postępowaniu).

Według art. 2 ustawy sprawy gospodarcze są to sprawy ze stosunków cywilnych między przedsiębiorcami prowadzącymi działalność gospodarczą na zasadach określonych w odrębnych przepisach, w zakresie prowadzonej przez nich działalności gospodarczej. Artykuł 479[1] § 1 k.