Czy zezwolenie na przekazanie obywatela polskiego na podstawie europejskiego nakazu aresztowania jest zgodne z konstytucją?

Zakwestionowana w pytaniu prawnym regulacja wprowadzona została do Kodeksu postępowania karnego mocą ustawy nowelizującej z dnia 16 marca 2004 r. Celem nowelizacji było dostosowanie polskiego prawa do decyzji ramowej Rady z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie europejskiego nakazu aresztowania i procedury wydawania osób między Państwami Członkowskimi 2002/584. Trybunał podkreślił, że jego zadaniem jest badanie zgodności aktów normatywnych z Konstytucją. Właściwość ta obejmuje również regulacje, służące implementacji prawa Unii Europejskiej.

Decyzja ramowa Rady Europejskiej z 13 czerwca 2002 r. powstała jako wyraz woli państw członkowskich wprowadzenia do obrotu prawnego nowej instytucji, zastępującej ekstradycję, a opartej na zasadzie wzajemnego uznawania orzeczeń sądowych oraz na wzajemnym zaufaniu państw członkowskich w kwestii przestrzegania praw człowieka. Zgodnie z art. 34 ust. 2 lit. b Traktatu o Unii Europejskiej (TUE) decyzje ramowe mają na celu zbliżania przepisów ustawowych i wykonawczych państw - członków UE. Wiążą państwa członkowskie w odniesieniu do rezultatu, który ma być osiągnięty, pozostawiają im jednak swobodę wyboru formy i środków, służących osiągnięciu tego rezultatu. Obowiązek implementacji decyzji ramowych jest wymogiem konstytucyjnym wynikającym z art. 9, zgodnie z którym: "Rzeczpospolita Polska przestrzega wiążącego ją prawa międzynarodowego".

Przedmiotem analizy Trybunału było zagadnienie tożsamości (bądź jej braku) ekstradycji i europejskiego nakazu aresztowania. Odpowiadając na pytanie, czy przekazanie państwu członkowskiemu UE obywatela polskiego ściganego na podstawie europejskiego nakazu aresztowania jest formą ekstradycji, TK podkreślił, że sposób i kierunek wykładni przepisów ustaw niższego rzędu powinien być wyznaczony przez normy konstytucyjne. Przy wykładni pojęć konstytucyjnych nie mają znaczenia wiążącego i przesądzającego o sposobie interpretacji definicje formułowane w aktach niższego rzędu. Pojęcia konstytucyjne mają bowiem charakter autonomiczny wobec obowiązującego ustawodawstwa.