e-prawnik.pl Porady prawne

Warunki formalne weksla

Pytanie:

W postępowaniu nakazowym o zapłatę weksla in blanco postawiłem zarzut fałszerstwa dokumentacji kredytowej (fałszywe zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu kredytobiorcy, sfałszowany podpis współmałżonki poręczyciela, nota bene dyrektora banku udzielającego kredyt). Uprzednio, na 5 miesięcy przed wystąpieniem banku do Sądu o nakaz zapłaty, złożyłem w banku oświadczenie o cofnięciu poręczenia na podstawie art. 88 w związku z art. 84 i 86 kodeksu cywilnego o wprowadzeniu mnie w błąd przez pracowników banku. Ponadto poinformowałem Sąd, że w powyższej sprawie toczy się dochodzenie w prokuraturze. Sąd nie rozpatrywał powyższych zarzutów i utrzymał nakaz w mocy opierając się jedynie na stronie formalnej wypełnienia weksla. Czy w apelacji mogę postawić Sądowi zarzut naruszenia prawa procesowego t. j. art. 233 § 1 poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegającego na niedopuszczeniu jako dowodu mojego oświadczenia, że jako poręczyciel zostałem przez bank wprowadzony w błąd i nie zażądał informacji w powyższej sprawie z prokuratury?

Masz inne pytanie do prawnika?

Odpowiedź prawnika: Warunki formalne weksla

25.2.2004

Należy pamiętać, że wystawienie weksla rodzi zobowiązanie abstrakcyjne, oderwane od swych przyczyn i stosunków prawnych, które były powodem zobowiązania się wystawcy. Z tego względu zarzuty przeciw wierzycielowi mają zazwyczaj swoje źródło wyłącznie w samym wekslu, a nie w okolicznościach towarzyszących wystawieniu weksla. Przykładowo, zarzut, że weksel wydany został na pokrycie świadczenia, które opierało się i wynikało z umowy nieważnej, są bezskuteczne (orzeczenie SN z dnia 23 marca 1956 r., I CR 1036/54). Zobowiązanie wekslowe ma charakter samodzielny i abstrakcyjny a zatem niezależny od podstawy prawnej, która spowodowała jego wystawienie. Posiadacz weksla może wytoczyć na jego podstawie powództwo przeciwko wszystkim dłużnikom wekslowym, chociażby nie zawarł z nimi żadnej umowy. Dłużnik wekslowy nie odpowiada jedynie wtedy, gdy nie ma zdolności wekslowej albo jego podpis został sfałszowany (wyrok SA w Lublinie z dnia 30 stycznia 1997 r., I ACr 1/97, Apel. - Lub. 1997, nr 3, poz. 12). Zarzut nieważności umowy poręczenia zawartej przez Pana z bankiem należy do tzw. zarzutów subiektywnych, które są oparte na stosunkach osobistych zachodzących między dłużnikiem a określonym wierzycielem. Można je przeciwstawić tylko temu wierzycielowi, który w konkretnym wypadku dochodzi praw z weksla. Jeżeli zatem bank, który uzyskał nakaz zapłaty na podstawie weksla jest jednocześnie pierwszym wierzycielem wekslowym (prawa z weksla nie zostały przeniesione na inną osobę przez indos) i właśnie z bankiem zawarł Pan umowę, od której skutków prawnych Pan się uchylił, zarzut nieważności umowy powinien być rozważony przez sąd. Zarzut apelacji, poza naruszeniem prawa procesowego, może również zawsze dotyczyć naruszenia prawa materialnego. W grę wchodzą tu błędy w wyborze normy prawnej, która powinna być zastosowana w konkretnej sprawie, błędy w zastosowaniu danej normy prawnej do ustalonego przez sąd I instancji stanu faktycznego sprawy oraz błędy w wykładni normy prawnej. Sformułowanie zarzutów apelacji powinno być konkretne i precyzyjne, dlatego zaleca się skonsultowanie tej sprawy w drodze indywidualnej porady prawnej.

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ