Odliczenia VAT po zakończeniu prowadzenia działalności gospodarczej

W stosunku do tych płatności, które zostały dokonane w okresie, w którym działalność nie była już prowadzona, podatnik powinien więc móc, według ETS, korzystać z prawa do odliczenia podatku VAT na tej samej podstawie, co w trakcie jej prowadzenia, o ile w całym okresie np. najmu pomieszczenia były bezpośrednio i ściśle związane z tą działalnością gospodarczą.

Prawo do odliczenia podatku VAT powinno być zatem przyznane w związku z otwarciem likwidacji działalności, o ile tylko jej przeprowadzenie nie pociąga za sobą działań nieuczciwych ani nie prowadzi do nadużycia.

Z prezentowanego orzeczenia wynika, że zakończenie wykonywania czynności opodatkowanych nie pozbawia podatnika prawa do odliczenia, pod warunkiem że istnieje bezpośredni i możliwie natychmiastowy związek dokonanych zakupów z działalnością opodatkowaną.

Zatem dopiero i jedynie jeśliby administracja podatkowa stwierdziła, że nadużyto prawa do odliczenia lub było ono wykonywane w sposób nieuczciwy, byłaby uprawniona do żądania zwrotu odliczonych wcześniej kwot. Ostatecznie do sądu krajowego należy ustalenie tego typu obiektywnych okoliczności uzasadniających stwierdzenie niemożności skorzystania z prawa do odliczenia.

Co istotne, w jednej z tez tego orzeczenia ETS uznał, że podatnikowi należy się zwrot VAT, gdy wydatki były bezpośrednią konsekwencją prowadzonej wcześniej działalności. Podobnie jak czynności przygotowawcze winny bowiem być uznawane za działalność gospodarczą w rozumieniu VI Dyrektywy. Każdy podmiot wykonujący czynności przygotowawcze jest więc uznawany za podatnika w rozumieniu art. 4 tej Dyrektywy i ma prawo do odliczenia. To prawo przysługuje mu nadal, nawet jeśli później postanowi - z uwagi na wyniki badania opłacalności - nie przechodzić w ogóle do fazy operacyjnej i zlikwidować spółkę.

Wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 3 marca 2005 r. w sprawie C-32/03 I/S Fini H v Skatteministeriet (Dania) - http://www.curia.eu.int/