Codziennie nowa bezpłatna porada!

Postanowienie o umorzeniu nie jest z pewnością niesłuszne. W świetle art. 17 § 1 pkt. 5 kodeksu postępowania karnego nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy oskarżony (podejrzany) zmarł. Brak jest bowiem podstaw do wniesienia aktu oskarżenia. Podstawa prawna została na pewno wskazana w postanowieniu o umorzeniu. Wskazany przepis jest bowiem ujemną przesłanką procesową. Obligatoryjne umorzenie postępowania będzie dotyczyć zawsze wszystkich osób podejrzanych, jeśli zmarły (także drugiego uczestnika wypadku, jeśli potencjalnie mógłby być podejrzanym w tej sprawie). Zasada opisana w pytaniu nie dotyczy pokrzywdzonego, a jedynie oskarżonego, którego uważa się za niewinnego, dopóki jego wina nie zostanie udowodniona i stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu. Wszelkie nie dające usunąć się wątpliwości rozstrzyga się na korzyść oskarżonego.
Ściganie przestępstw przeciwko bezpieczeństwu w komunikacji następuje co do zasady z oskarżenia publicznego, chyba że pokrzywdzonym jest osoba najbliższa. Wówczas ściganie następuje na wniosek. Proszę doprecyzować, kto jest pokrzywdzonym a kto miałby być oskarżonym, jeśli obaj uczestnicy wypadku zginęli. Wskazane uchybienia, bez ustalenia tych faktów, nie mają bowiem żadnego znaczenia.
Chciałabym wskazać na sprzeczność informacji w Pańskiej wypowiedzi.
Sąd uchylił postanowienie o umorzeniu wskazując na powołanie biegłych i przesłuchanie kilku świadków. Prokurator ponownie umorzył postępowanie nie stosując się do wskazań sądu i nie zmieniając treści postanowienia w zakresie wskazania sprawcy.
Nie zgadzamy się z opinią prokuratora w czym utwierdziły nas zupełnie prywatne konsultacje z lekarzami (prokurator nie pokusił się o opinię biegłych)
Z postępowaniem przygotowawczym sprawa wygląda tak, że w wypadku postanowieniu o przedstawieniu zarzutów ustawa wymaga podania w uzasadnieniu „faktów i dowodów”, które przyjęto „za podstawę zarzutów”. Nie oznacza to konieczności wskazywania dowodów osobowych imiennie. Chodzi jedynie o podanie, iż istnieją dowody, i wskazanie, jakiego rodzaju (świadkowie, biegły, wyniki oględzin, okazania itd.) oraz jakie fakty są najistotniejsze z punktu widzenia stawianego zarzutu. W konsekwencji należy podać, jakie ustalenia wynikają z owych dowodów i stwarzają uzasadnione podejrzenie popełnienia przestępstwa. Jeżeli biegli zostali faktycznie powołani, wówczas prokurator mógł mieć uzasadnione podejrzenie, że czyn popełniła określona osoba. Wówczas, w świetle art. 313 § 2 k.p.k. wydaje postanowienie o przedstawieniu zarzutów zawierające wskazanie podejrzanego, dokładne określenie zarzucanego mu czynu i jego kwalifikacji prawnej. W interpretacji tego przepisu należy stwierdzić, że wydanie postanowienia o przedstawieniu zarzutów nie jest jeszcze fazą postępowania in personam (przeciwko osobie), ponieważ ściganie nie jest skierowane przeciwko określonej osobie. Jeśli jednak sąd postanowił o zmianie treści postanowienia z uwagi na wadliwość oznaczeń, to wg art. 314 k.p.k wydaje się niezwłocznie nowe postanowienie.
Art. 330 § 1 Uchylając postanowienie o umorzeniu postępowania przygotowawczego lub odmowie jego wszczęcia, sąd wskazuje powody uchylenia, a w miarę potrzeby także okoliczności, które należy wyjaśnić, lub czynności, które należy przeprowadzić. Wskazania te są dla prokuratora wiążące.
§ 2. Jeżeli prokurator nadal nie znajduje podstaw do wniesienia aktu oskarżenia, wydaje ponownie postanowienie o umorzeniu postępowania lub odmowie jego wszczęcia. W takim wypadku pokrzywdzony, który wykorzystał uprawnienia przewidziane w art. 306 § 1, może wnieść akt oskarżenia określony w art. 55 § 1 - o czym należy go pouczyć.
§ 3. W razie wniesienia przez pokrzywdzonego aktu oskarżenia prezes sądu przesyła jego odpis prokuratorowi, wzywając go do nadesłania w terminie 14 dni akt postępowania przygotowawczego.
Art. 55. § 1. W razie powtórnego wydania przez prokuratora postanowienia o odmowie wszczęcia lub o umorzeniu postępowania w wypadku, o którym mowa w art. 330 § 2, pokrzywdzony może w terminie miesiąca od doręczenia mu zawiadomienia o postanowieniu wnieść akt oskarżenia do sądu, dołączając po jednym odpisie dla każdego oskarżonego oraz dla prokuratora. Przepis art. 488 § 2 stosuje się odpowiednio. Przepisów art. 339 § 3 pkt 4 i art. 397 nie stosuje się.
§ 2. Akt oskarżenia wniesiony przez pokrzywdzonego powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata, z zachowaniem warunków określonych w art. 332 i 333 § 1; jeżeli pokrzywdzonym jest instytucja państwowa, samorządowa lub społeczna, akt oskarżenia może sporządzić także radca prawny.
Jeżeli chce pan „ekskulpować” syna w ocenie opinii społecznej, to jest jedyna właściwa droga. Ale jak napisałam na wstępie, postępowanie po wniesieniu aktu oskarżenia przeciwko drugiemu uczestnikowi wypadku zostanie również obligatoryjnie umorzone, wg art. 17 § 1 pkt. 5 z uwagi na śmierć oskarżonego. Wówczas powstanie sytuacja w której rzeczywiście oskarżonym stanie się drugi z uczestników, a co do syna można stwierdzić, że postanowienie prokuratora nie było skierowane przeciwko konkretnej osobie, co wynika z pierwszego akapitu. Prokurator zapewne nie dopuścił się wskazanych przez Pana przestępstw z uwagi na brak realizacji znamion przestępstwa zniesławienia czy znieważenia. Mam nadzieję, że wszystko jest czytelne i zrozumiałe. Proszę zastosować się do wskazanego przepisu art. Art. 55. § 1.kodeksu postępowania karnego.
W razie powtórnego wydania przez prokuratora postanowienia o umorzeniu postępowania, pokrzywdzony może wnieść do sądu akt oskarżenia jako oskarżyciel posiłkowy subsydiarny. Powinien być sporządzony i podpisany przez adwokata lub radcę prawnego. Jeśli pokrzywdzony nie żyje, prawo do wniesienia aktu oskarżenia przysługuje osobom najbliższym. Sąd nie wszczyna postępowania a wszczęte umarza, jeżeli oskarżony zmarł. Nie ma wobec tego podstaw do wszczęcia postępowania.
Mam taką ciekawą sytuację, otóż mieszkając za granicą w 2006-2009 roku wraz (...)
Witam dostaje ostatnio grozby przez smmy. na maila itp. nie chce pisać co bo to (...)
Sprawa wygląda następująco. Jest sobie blok mieszkalny 5 - kondygnacyjny. Od strony (...)
Witam, otrzymałem 2 dni temu wyrok sądowy ws. nie wskazania kierującego pojazdem. Czy (...)
Informujemy, iż zgodnie z przepisem art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (tekst jednolity: Dz. U. 2006 r. Nr 90 poz. 631), dalsze rozpowszechnianie artykułów i porad prawnych publikowanych w niniejszym serwisie jest zabronione.