Dyrektywa w sprawie warunków pracy tymczasowej

"Agencje pracy tymczasowej zatrudniają 3 miliony pracowników w całej UE wykonując usługi o łącznej wartości około 75 miliardów euro" = powiedział podczas debaty sprawozdawca Harlem DESIR (PES, FR). "Dyrektywa stanowi przykład legislacji o charakterze socjalnym w czasach, kiedy powszechne jest oczekiwanie na społeczna Europę" - dodał sprawozdawca.

Komisja przedstawiła w 2002 roku projekt dyrektywy dotyczącej warunków pracy pracowników tymczasowych w celu zapewnienia minimalnego poziomu ochrony pracownikom tymczasowym i wsparcia sektora pracy tymczasowej. Projektowana dyrektywa ustanawia zasadę braku dyskryminacji między pracownikami zatrudnionymi przez agencję pracy tymczasowej i pracownikami zatrudnionymi na podobnym stanowisku przez przedsiębiorstwo użytkownika, w tym także odnośnie wynagrodzenia.

Po pierwszym czytaniu przez PE projekt z poprawkami trafił do Rady, gdzie był blokowany przez sześć lat przez państwa członkowskie. Porozumienie osiągnięto dopiero w czerwcu 2008 roku.

Pierwsze czytanie i poprawki Parlamentu

Poddając projekt pierwszemu czytaniu w 2002 roku Parlament przyjął poprawki mające na celu wyraźne stwierdzenie, że wszyscy pracownicy agencji pracy mają prawo do odpowiedniej ochrony od pierwszego dnia pracy (a nie dopiero po sześciu tygodniach, jak przewidywał wniosek Komisji Europejskiej) oraz że ochrona ta obejmuje prawo do korzystania z przepisów prawa pracy, z prawa do równego wynagrodzenia na tych samych zasadach jak pozostali zatrudnieni i z ochrony socjalnej. Parlament przyjął także poprawki mające na celu usunięcie odstępstw od klauzuli o braku dyskryminacji poza pewnymi wyjątkami (na przykład w przypadku umowy na czas nieokreślony z agencją pracy tymczasowej lub jeżeli układy zbiorowe zapewniają odpowiednią ochronę).