Wspólna polityka azylowa

Każde z 27 państw członkowskich UE stosuje inne procedury azylowe. Z danych wynika na przykład, że szanse obywatela Czeczenii na uzyskanie azylu w jednych krajach są duże, zaś w innych - znikome. W przypadku Irakijczyków sytuacja wygląda podobnie.

Zadaniem nowego europejskiego urzędu byłoby wspieranie współpracy między krajami UE: pomoc w harmonizowaniu ich często zróżnicowanego podejścia do uchodźców, prowadzenie programów szkoleniowych dla urzędników zajmujących się polityką imigracyjną oraz gromadzenie i rozpowszechnianie informacji.

W zakresie kompetencji agencji znalazłoby się również rekrutowanie ekspertów krajowych, których pomocy wymagają sytuacje wyjątkowe, jak na przykład nagły napływ dużej liczby osób starających się o azyl. Dzięki temu można byłoby wspomóc pod tym względem kraje, przez których terytorium do Unii próbuje się dostać najwięcej uchodźców, czyli Włochy, Maltę, Hiszpanię i Grecję.

Agencja do spraw uchodźców ONZ, która wyraziła poparcie dla tej idei, stoi na stanowisku, że powołanie agencji powinno pomóc w zbudowaniu bardziej spójnej, skutecznej i zarazem sprawiedliwej polityki azylowej w całej Europie.

Aby wspólna polityka azylowa mogła stać się faktem, 27 państw członkowskich musi osiągnąć porozumienie co do tego, kto ma prawo do ubiegania się o ochronę, oraz tego, w jaki sposób powinni być traktowani uchodźcy.