Lepsza gospodarka odpadami

Czemu służyły zmiany prośrodowiskowe?

Nowelizacja ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz ustawy o odpadach zaostrza w pozwoleniach zintegrowanych wymagania dotyczące monitoringu emisji z instalacji przemysłowych.

Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy - Prawo ochrony środowiska oraz ustawy o odpadach ma służyć weryfikacji pozwoleń zintegrowanych oraz doprecyzowanie procedury uznania przedmiotów lub substancji za produkt uboczny. 

Nowelizacja ma na celu przeciwdziałanie nielegalnemu postępowaniu z odpadami, w tym nasilającemu się zjawisku pożarów nagromadzonych odpadów. Stąd ustawa wprowadza m.in. obowiązek posiadania zabezpieczenia roszczeń dla przedsiębiorców prowadzących działalność w zakresie gospodarowania odpadami.

Nowe przepisy weszły w życie 29 sierpnia br., jako uzupełnienie rządowego pakietu odpadowego.

Weryfikacja pozwoleń zintegrowanych

Nowelizacja  przewiduje, że w pozwoleniu zintegrowanym dla instalacji wymagających takiego pozwolenia będzie można określić zakres i sposób monitorowania wielkości emisji w zakresie wykraczającym poza wymagania dotyczące monitorowania określone w tzw. konkluzjach dotyczących BAT (określających najlepsze dostępne środki oraz techniki i związane z nimi poziomy emisji oraz ich monitorowanie w celu ochrony środowiska)

Dodany ust. 5a w art. 211 Prawa ochrony środowiska stonowi bowiem, iż jeżeli przemawiają za tym szczególne względy ochrony środowiska, w pozwoleniu zintegrowanym będzie można określić – dla instalacji wymagających uzyskania pozwolenia zintegrowanego – zakres i sposób monitorowania wielkości emisji w zakresie wykraczającym poza wymagania dotyczące monitorowania określone w tzw. konkluzjach dotyczących BAT.

Ma to umożliwić nakładanie na prowadzących instalacje wymagające uzyskania pozwolenia zintegrowanego obowiązków pomiarowych w szerszym zakresie niż obecnie.

Procedura uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny

Ustawa zmienia też procedurę uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny. Zgodnie z nowymi przepisami będzie ona wymagała wydania decyzji marszałka województwa, po zaopiniowaniu przez wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska. Pozytywna decyzja marszałka wydawana będzie na okres nie dłuższy niż 10 lat. Do tej pory uznanie czegoś za produkt uboczny następowało przy tzw. milczącej zgodzie marszałka, co mogło prowadzić do tego, że za taki produkt można było uznać odpady niebezpieczne. A to z kolei mogło powodować, że nie były one utylizowane w sposób bezpieczny dla ludzi i środowiska.

Zgodnie z nowym brzmieniem art. 11 ust. 4 ustawy o odpadach, uznanie albo odmowa uznania przedmiotu lub substancji za produkt uboczny ma więc następować w drodze decyzji marszałka województwa wydawanej po zasięgnięciu opinii wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska właściwego ze względu na miejsce wytwarzania przedmiotu lub substancji, o których mowa w art. 10 tej ustawy. Tryb wydawania tej decyzji określono w dodawanych ust. 4a–4f w art. 11 ustawy o odpadach. 

Uznanie takie następuje poprzez instytucję tzw. „milczącej aprobaty” marszałka województwa. Uznanie przedmiotu lub substancji za produkt uboczny następuje wtedy, gdy marszałek województwa w terminie zawitym trzech miesięcy od dnia otrzymania zgłoszenia nie wyrazi w formie decyzji administracyjnej sprzeciwu. Decyzja zawierająca sprzeciw wydawana jest w przypadku, gdy dokonujący zgłoszenia nie wykaże, że dany przedmiot lub substancja mogą być uznane za produkt uboczny.

Zob. też: Odpady pod większą kontrolą

Potrzebujesz porady prawnej?

Zapytaj prawnika:

Dodaj załącznikDodaj załącznik

Oświadczenia i zgody RODO: