Zmiany w emeryturach i rentach oraz ubezpieczeniu emerytalno-rentowym

Strona 1 z 3

1 listopada zaczyna obowiązywać większość przepisów ustawy z dnia 1 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych.

W założeniu nowelizacja ma na celu racjonalizację wydatków na emerytury i renty oraz zwiększenie aktywności zawodowej osób w wieku przedemerytalnym.

Ocena stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy

Przy ocenie stopnia i przewidywanego okresu niezdolności do pracy oraz rokowania co do odzyskania zdolności do pracy uwzględnia się: 

  1. stopień naruszenia sprawności organizmu oraz możliwości przywrócenia niezbędnej sprawności w drodze leczenia i rehabilitacji; 

  2. możliwość wykonywania dotychczasowej pracy lub podjęcia innej pracy oraz celowość przekwalifikowania zawodowego, biorąc pod uwagę rodzaj i charakter dotychczas wykonywanej pracy, poziom wykształcenia, wiek i predyspozycje psychofizyczne. 

Niezdolność do pracy orzeka się na okres nie dłuższy niż 5 lat. Tego ograniczenia wcześniej nie było. Niezdolność do pracy orzekana jest jednak na okres dłuższy niż 5 lat, tylko jeżeli według wiedzy medycznej nie ma rokowań odzyskania zdolności do pracy przed upływem tego okresu. Takie same zasady dotyczące terminu dotyczą orzekania niezdolności do samodzielnej egzystencji - w przypadku stwierdzenia naruszenia sprawności organizmu w stopniu powodującym konieczność stałej lub długotrwałej opieki i pomocy innej osoby w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych.

Jeżeli osobie uprawnionej do renty z tytułu niezdolności do pracy przez okres co najmniej ostatnich 5 lat poprzedzających dzień badania lekarskiego brakuje mniej niż 5 lat do osiągnięcia wieku emerytalnego (dla ubezpieczonych urodzonych po 31 grudnia 1948 r. - co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn), w przypadku dalszego stwierdzenia niezdolności do pracy orzeka się niezdolność do pracy na okres do dnia osiągnięcia tego wieku.

Zachowanie zdolności do pracy w warunkach określonych w przepisach o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych nie stanowi przeszkody do orzeczenia całkowitej niezdolności do pracy. 

Podstawa wymiaru emerytury lub renty

Jeżeli podstawy wymiaru emerytury lub renty nie można ustalić zgodnie z zasadami określonymi w ustawie lub w rozporządzeniu wykonawczym Rady Ministrów, to emeryturę lub rentę ustala się w wysokości najniższej emerytury lub renty. Zasada ta nie będzie jednak teraz miała zastosowania przy ustalaniu wysokości emerytur:

  1. osób, które osiągnęły wiek uprawniający do emerytury oraz podlegały ubezpieczeniu społecznemu albo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym, a także osób które osiągnęły wiek 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz podlegały ubezpieczeniu społecznemu albo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym - jeżeli emeryturę przyznano z urzędu osobie niemającej okresu składkowego i nieskładkowego wynoszącego co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn; 

  2. ubezpieczonych urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 r., którzy nie osiągnęli okresu składkowego i nieskładkowego wynoszącego co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 lat dla mężczyzn, którym przysługuje emerytura w związku z tym, że spełnili łącznie następujące warunki: 

  • osiągnęli wiek emerytalny wynoszący co najmniej 60 lat dla kobiet i co najmniej 65 lat dla mężczyzn; 

  • mają okres składkowy i nieskładkowy wynoszący co najmniej 15 lat dla kobiet i co najmniej 20 lat dla mężczyzn. 

Przy ustalaniu okresu składkowego i nieskładkowego okresy nieskładkowe uwzględnia się w zasadzie w wymiarze nieprzekraczającym 1/3 udowodnionych okresów składkowych.  

Przyznawanie emerytur z urzędu

Osoby pobierające rentę z tytułu całkowitej lub częściowej niezdolności do pracy, o ile osoby te osiągnęły wiek emerytalny, będą miały zagwarantowane, od 1 stycznia 2006 r., prawo do emerytury przyznanej z urzędu w wysokości nie niższej niż dotychczas pobierana renta.

Emeryturę dla ubezpieczonych urodzonych przed dniem 1 stycznia 1949 r. przyznaje się z urzędu zamiast pobieranej renty z tytułu niezdolności do pracy osobie, która osiągnęła wiek 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn oraz podlegała ubezpieczeniu społecznemu albo ubezpieczeniom emerytalnemu i rentowym.

Polub nas na Facebooku:

Czytaj dalej (strona 1 z 3)

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (1)

homo sapiens

8.3.2012 20:6:36

Re: Zmiany w emeryturach i rentach oraz ubezpieczeniu emerytalno-rentowym

Jeszcze zmiany nie zaistniały a już są propozycje nowych zmian.


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE:

  • 27.1.2005

    Podleganie ubezpieczeniu wypadkowemu

    W przypadku ubezpieczenia wypadkowego, ustawa o systemie ubezpieczeń społecznych określa jedynie podmioty, które podlegają obowiązkowemu ubezpieczeniu wypadkowemu. Ustawa nie przewiduje dodatkowo (...)

  • 27.1.2005

    A co jeśli przysługuje Ci kilka świadczeń z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych? Zbieg prawa do kilku świadczeń z FUS

    Nie sposób uniknąć i takich sytuacji, gdy jednej osobie przysługiwałoby kilka świadczeń z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych. Dla takich właśnie sytuacji ustawodawca stworzył pewne „reguły (...)

  • 5.1.2006

    Dobrowolne ubezpieczenia emerytalne i rentowe

    Prawo do objęcia dobrowolnym ubezpieczeniem emerytalnym i rentowym przysługuje osobom, które z innych tytułów nie są objęte tym ubezpieczeniem obowiązkowo. Nie oznacza to jednak, że dobrowolne (...)

  • 19.2.2012

    Prawo do emerytury górniczej

    Obowiązująca od 1 stycznia br. ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. o zmianie ustawy o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych oraz ustawy – Karta Nauczyciela umożliwiła górnikom (...)

  • 21.2.2008

    Wcześniejsze emerytury dla 55-letnich kobiet

    Kobiety urodzone po dniu 31 stycznia 1948 roku, które nie osiągnęły ustawowego wieku emerytalnego mogą przejść na wcześniejszą emeryturę po osiągnięciu 55 lat, jeżeli posiadają co najmniej (...)