Prawa dożywotnie

Pytanie:

W umowie darowizny gospodarstwa rolnego zapisana została nieodpłatna dożywotnia osobista służebność mieszkania dla darczyńców polegająca na prawie korzystania z części domu i budynków gospodarczych oraz prawo użytkowania działki o określonej powierzchni. Nie ma w niej mowy o tym, kto powinien pokrywać koszt opłat za utrzymanie części mieszkalnej, z której korzystają darczyńcy, ani nie są wymienione żadne inne świadczenia na ich rzecz. Czy to oznacza, że darczyńcy sami zobowiązani są pokrywać koszty utrzymania przysługującej im części domu, czy też pomimo braku takiego zapisu w umowie darowizny koszty te (a może także jakieś inne świadczenia) powinny być pokrywane przez nabywcę nieruchomości obciążonej w/w prawami?

Masz inne pytanie do prawnika?

ODPOWIEDŹ PRAWNIKA

Przyjmując, że umowa darowizny została zawarta skutecznie należy stwierdzić, że na jej podstawie obdarowani stali się właścicielami a darczyńcy korzystają jedynie z nieruchomości na zasadach służebności osobistej (służebności mieszkania). Jeżeli strony nie zawarły w umowie odpowiednich postanowień, należy odwołać się do ogólnych uregulowań z Kodeksu cywilnego. Zgodnie zatem z art. 302 k.c. osoby mające służebność mieszkania mogą korzystać z pomieszczeń i urządzeń przeznaczonych do wspólnego użytku mieszkańców budynku. Do wzajemnych stosunków między mającym służebność mieszkania ( darczyńcami ) a właścicielem nieruchomości obciążonej ( obdarowanym ) stosuje się odpowiednio przepisy o użytkowaniu przez osoby fizyczne. Jeżeli chodzi zatem o utrzymywanie nieruchomości obciążonej służebnością to zgodnie z art. 260 § 1 k.c. darczyńcy obowiązani są dokonywać napraw i innych nakładów związanych ze zwykłym korzystaniem z rzeczy. O potrzebie innych napraw i nakładów powinni niezwłocznie zawiadomić właściciela i zezwolić mu na dokonanie potrzebnych robót. Zgodnie z art. 259 k.c. właściciel nie ma obowiązku czynić nakładów na rzecz obciążoną użytkowaniem. Jeżeli takie nakłady poczynił, może od darczyńców żądać ich zwrotu według przepisów o prowadzeniu cudzych spraw bez zlecenia. Jeżeli zaś chodzi o świadczenia publicznoprawne to należy przywołać uregulowania art. 258 k.c. Zgodnie z nim w stosunkach wzajemnych między podanymi w stanie faktycznym darczyńcami a właścicielem, to darczyńcy zobowiązani są do ponoszenia ciężarów, które zgodnie z wymaganiami prawidłowej gospodarki powinny być pokrywane z pożytków rzeczy. Do takich ciężarów należą podatki i wszelkie należności publicznoprawne, jak składki na ubezpieczenie społeczne i inne powinności, a także należności z tytułu ubezpieczeń majątkowych ( tak Stanisław Rudnicki Komentarz do kodeksu cywilnego. Księga druga. Własność i inne prawa rzeczowe. Warszawa 2009 Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis wydanie IX s. 560 ).

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ

ZOBACZ TAKŻE:

  • 7.7.2016

    Umowa dożywocia a zachowek

    Chcąc przekazać bliskim swoją nieruchomość za życia, wiele osób decyduje się na dokonanie umowy darowizny. Jednakże nie jest to jedyna droga. Warto rozważyć także zawarcie z bliskimi (...)

  • 2.4.2015

    Odwołanie od decyzji - Jak napisać i w jakim terminie?

    Odwołanie jest środkiem zaskarżenia przysługującym stronie na decyzję wydaną w pierwszej instancji przez organ administracji publicznej, a także inny organ lub podmiot, który na mocy prawa (...)

  • 27.1.2018

    Będzie Instytut Współpracy Polsko-Węgierskiej?

    Rządowy projekt przewiduje, iż utworzony zostanie Instytut Współpracy Polsko-Węgierskiej im. Wacława Felczaka. Jego działalność ma służyć wzmocnieniu polsko-węgierskiej współpracy (...)

  • 17.6.2018

    Zasada odpowiedzialności urzędników za naruszenie prawa

    Pracownicy administracji odpowiadają majątkowo za naruszenie prawa wobec przedsiębiorców. Przedsiębiorca może więc dochodzić odszkodowania w razie naruszenia prawa przez urzędnika. 

  • 28.9.2018

    Zniesienie współwłasności - Jak znieść współwłasność?

    Współwłasność występuje, gdy własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom i każdy ze współwłaścicieli może rozporządzać swoim udziałem (np. sprzedać, (...)