Ustawa o swobodzie działalności gospodarczej

Strona 1 z 21

Ustawa
z dnia 2 lipca 2004 r.
o swobodzie działalności gospodarczej

Dz. U. 2004 r. Nr 281, poz. 2777; Dz. U. 2005 r. Nr 33, poz. 289; Dz. U. 2005 r. Nr 94, poz.788; Dz. U. 2005 r. Nr 179, poz.1485; Dz. U. 2005 r. Nr 180, poz.1494; Dz. U. 2005 r. Nr 178, poz.1480; Dz. U. 2005 r. Nr 183, poz.1538; Dz. U. 2005 r. Nr 143, poz. 1199; Dz. U. 2005 r. Nr 175, poz.1460; Dz. U. 2005 r. Nr 177, poz.1468; Dz. U. 2006 r. Nr 17, poz.127; Dz. U. 2006 r. Nr 144, poz.1043; Dz. U. 2006 r. Nr 144, poz.1045; Dz. U. 2006 r. Nr 158, poz.1121; Dz. U. 2006 r. Nr 171, poz. 1225; Dz. U. 2006 r. Nr 144, poz.1043; Dz. U. 2006 r. Nr 235, poz.1699; Dz. U. 2007 r. Nr 120, poz. 818; Dz. U. 2007 r.Nr 127, poz. 880 oraz Nr 180, poz.1280; Dz. U. 2008 r. Nr 70, poz. 416; Nr. 123, poz. 803; Nr 116, poz. 732; Nr 141, poz. 888.


Rozdział 1
Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa reguluje podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz zadania organów administracji publicznej w tym zakresie.

Art. 2. Działalnością gospodarczą jest zarobkowa działalność wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa oraz poszukiwanie, rozpoznawanie i wydobywanie kopalin ze złóż, a także działalność zawodowa, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły.

Art. 3. Przepisów ustawy nie stosuje się do działalności wytwórczej w rolnictwie w zakresie upraw rolnych oraz chowu i hodowli zwierząt, ogrodnictwa, warzywnictwa, leśnictwa i rybactwa śródlądowego, a także wynajmowania przez rolników pokoi, sprzedaży posiłków domowych i świadczenia w gospodarstwach rolnych innych usług związanych z pobytem turystów.

Art. 4. 1. Przedsiębiorcą w rozumieniu ustawy jest osoba fizyczna, osoba prawna i jednostka organizacyjna niebędąca osobą prawną, której odrębna ustawa przyznaje zdolność prawną - wykonująca we własnym imieniu działalność gospodarczą.  
2. Za przedsiębiorców uznaje się także wspólników spółki cywilnej w zakresie wykonywanej przez nich działalności gospodarczej.  

Art. 5. Użyte w ustawie określenia oznaczają:
 1) organ koncesyjny - organ administracji publicznej upoważniony na podstawie ustawy do udzielania, odmowy udzielania, zmiany i cofania koncesji;  
 2) osoba zagraniczna:  
 a) osobę fizyczną nieposiadającą obywatelstwa polskiego,  
 b) osobę prawną z siedzibą za granicą,  
 c) jednostkę organizacyjną niebędącą osobą prawną posiadającą zdolność prawną, z siedzibą za granicą;  
 3) przedsiębiorca zagraniczny - osobę zagraniczną wykonującą działalność gospodarczą za granicą; 
 4) oddział - wyodrębnioną i samodzielną organizacyjnie część działalności gospodarczej, wykonywaną przez przedsiębiorcę poza siedzibą przedsiębiorcy lub głównym miejscem wykonywania działalności;  
 5) działalność regulowana - działalność gospodarczą, której wykonywanie wymaga spełnienia szczególnych warunków, określonych przepisami prawa.  

Art. 6. 1. Podejmowanie, wykonywanie i zakończenie działalności gospodarczej jest wolne dla każdego na równych prawach, z zachowaniem warunków określonych przepisami prawa.  
2. Organ administracji publicznej nie może żądać ani uzależnić swojej decyzji w sprawie podjęcia, wykonywania lub zakończenia działalności gospodarczej przez zainteresowaną osobę od spełnienia przez nią dodatkowych warunków, w szczególności przedłożenia dokumentów lub ujawnienia danych, nieprzewidzianych przepisami prawa.  

Art. 7. Państwo udziela przedsiębiorcom pomocy publicznej na zasadach i w formach określonych w odrębnych przepisach, z poszanowaniem zasad równości i konkurencji.

Art. 8. 1. Organy administracji publicznej wspierają rozwój przedsiębiorczości, tworząc korzystne warunki do podejmowania i wykonywania działalności gospodarczej, w szczególności wspierają mikroprzedsiębiorców oraz małych i średnich przedsiębiorców. 
2.Organy administracji publicznej, które wdrażają programy pomocowe w rozumieniu przepisów o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej, przekazują drogą elektroniczną informacje o warunkach i formach pomocy udzielanej przedsiębiorcom do Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości, która je gromadzi i udostępnia na stronie internetowej. 
3. Informacje, o których mowa w ust. 2, przekazywane są w terminie 30 dni od dnia ustanowienia programu pomocowego, nie później niż na 14 dni przed wyznaczonym terminem składania wniosków o udzielenie pomocy.  

Śledź nas na:

Czytaj dalej (strona 1 z 21)

Potrzebujesz porady prawnej?

KOMENTARZE (0)

Nie dodano jeszcze żadnego komentarza. Bądź pierwszy!!


Dodaj komentarz

DODAJ KOMENTARZ